Pagkatapos-

1:09 na sa orasan, gising na gising pa rin ako. Naging sapat ata ang panaka-nakang idlip kanina habang may kausap. Nawala ang antok ko. Win win situation ang araw ko ngayon, win nakapanood ako ng fliptop at isa pang win nagkaroon ang ng me time. Me time para mas makapag-isip at aralin kung ano na ba ang nangyayari sa akin sa kasalukuyan. Sa kabilang banda lose lose din. Lose dahil dalawang araw na akong zombie, lose ulit ginawa ko yun para sa isang tao pero nabalewala.

Maya ng kaunti matutulog na rin ako. Sasagarin ko ang pagod para bukas, maghapon akon tulog. Walang dahilan para magambala pa ninuman. Hindi na mababawi ang mga ganitong pangyayari na ilan beses akong nagpuyat kasabay ng sandamakmak na trabaho at mas pinili ko pa rin na ubusin ang lakas ko para sa isang tao pero nabalewala. Iiklian ko na lang fliptop na lang ulit baka sa kaling maging makata rin ako pagdating ng panahon.

Goodnight blogspot! Namiss ko ang kwentuhan natin.

I love you babe! Salamat!

Dearest babe,

Hindi pa man natatapos ang gabi ay nais ko munang simulan ang blog ko sa pamamagitan ng panalangin, sabayan mo ko.

Mahal na Ama, una sa lahat ay nais ko pong humingi ng kapatawaran sa lahat ng aking nagawang kasalanan. Sa mga taong nasaktan ko po ng di ko namamalayan, sa mga pagkakataong aking sinayang, sa mga oras na aking binalewala. Nawa'y punan ninyo po ang aking pagkukulang at baguhin ang mga kamaliang ito.

Salamat po sa araw na ito na ipinagdiwang ko ang espesyal na araw na ito kasama ang mahal ko sa buhay. Salamat sa magandang kalusugan, sa trabaho, sa mga pagkakataon, sa mga tao na nasa paligid ko, sa aking pamilya, tunay na kaibigan, kamag-anak at kay Lyrize.  Sa dalawamput pitong nabuhay po ako sa mundo ay nag-uumapaw ang mga biyaya ninyo sa akin. Salamat po sa mga pagsubok na di ninyo ako pinabayaan. Sa mga pagkakataon na bibigay na ako subalit kayo po ang aking naging sandalan upang di ako tuluyang bumigay.

Patnubayan ninyo po ang aming realsyon ni Lyrize na magiging matatag at matutong maghintay. Matanggap ang aming kahinaan at mabago para sa ikauunlad naming dalawa. At mas lalong umapaw ang tiwala, pagmamahal, pag-aalalal, pagbibigayan, pagiging tapat at lahat ng mga mgagandang gawi at ugali sa ngalan ninyo.

Nais ko pong malaman ninyo na lumuluha po ang aking puso sa saya na hatid ninyo sa aking buhay. Salamat po sa araw na ito at patnubayan nyo po ang lahat ng bumati sa akin gayundin po ang hindi. Patunabayan nyo rin po ang mga nasasaktan at nahihirapan sa panahong masaya ako na nagdiriwang ng aking kaarawan.

Itinataas ko po lahat ito sa ngalan ninyo. Salamat Panginoon!

AMEN

Babe hindi pa man natatapos ang araw na ito ay nais ko malaman mo na napasaya mo ako ng sobra. Bago sa akin ito sapagkat di natapos sa isang regalo ang bigay mo. Kinumpleto mo ang buo kong araw at pinasaya mo ako. Naluluha ako habang ginagawa ko ito. Di ko maunawaan pero masyado akong naging emosyonal sa efforts mo. Alam mong paborito ko ang lotion salamat! Salamat sa pabango! Sa mga regalo! At sa effort na iyong pamilya. Salamat din sa 27 texts messages na di ko ineexpect. (kahit di pa tapos) Sana nahahawakan kita ngayon para masuklian ko lang sa pamamagitan ng yakap at halik yung ginawa mo pero hindi eh. Salamat babe! At mahal na mahal kita!!! Ipagdasal natin na mas tumibay pa ang relasyon natin at huwag tayong sumuko sa anumang pagsubok sa dumating sa atin! Mahal na mahal kita! Salamat babe ko! 

p.s. matatapos ang taon may close to 100k ako. Papakasalan kita babe, kapit lang! :)

I LOVE YOU SO MUCH BABE KO!

Pula-

Seek the Kingdom of God* above all else, and live righteously, and he will give you everything you need.  So don't you worry tomorrow, for tomorrow will bring its own worries. Today's trouble is enough for today. Matthew 6:33-34

Kung may isang bagay man na nagbago sa akin sa taong ito ay iyon ang pagbabasa ng bible. Sa totoo lang bihira ko lang buksan ang bible ko. Subalit lagi naman akong nagdarasal at naniniwala sa kanya. Kung minsan nga naiisip ng mga tao na hindi ako seryoso na pananampalataya ko sa kanya. Ngunit ang katotohanan ay nagkukubli lang ako madalas sa isang sulok upang makipag-usap sa kanya ng sarilinan. Sa panahon na kung minsan ay tahimik ako ay panahon din ito na kinakausap ko siya.

Nag-uumapaw ang biyaya ko ngayon. Madalas sabihin ang salitang "blessed" Yes I am blessed. Totoo talaga ang linya sa awitin ng Southborder na, "there's a rainbow always after the rain. At sa pagkakataong ito ay nais kong gawing paksa ang isa sa mga kulay ng aking rainbow at ito ang kulay PULA.

Pula

Ayon sa UP diksyunaryo ang pula ay ang kulay na katulad ng dugo. Dugo na nagbibigay buhay sa isang tao upang makapamuhay nang mahaba at magawa ang kanyang misyon sa buhay. Pula, na nagbibigay buhay upang umibig. Pula na kulay na ginagamit sa panahon ng Araw ng mga Puso. Ang panahon ng pagmamahalan, ang panahon ng pag-iibigan. Samantala pula rin ang simbolo ng katapangan, ginagamit sa digmaan subalit sa tingin ko ay pula para sa katapangan, katapangan upang umibig ng tapat at katapangan upang muling umibig kapag nasaktan.

Madalas din iugnay sa salitang pula ang pagkawasak ng puso. Pagkawasak sa mga taong nasawi sa pag-ibig. Kaiba ito sa taong maysakit sa puso. Literal. Ngunit maaari ring gamitin ang maysakit sa puso para sa mga taong nasaktan nang lubusan sa pag-ibig.

Pero wait, ang usapan na ito ay hindi tungkol sa pagkabigo, sa halip ito ay tungkol sa nag-aalab na puso. Nag-aalab ang ginamit ko hindi para gamitin ito sa para sa pagiging makabayan bagkus para sa nag-uumapaw na pag-ibig, nag-uumapaw na pagmamahal.

This heart it beats, beats only for you

Hindi ko maipaliwanag ang nararamadaman ko para sa iyo. Alam kong ito lang ang isa sa mga paraan upang masabi ko ang nararamdaman ko para sayo. Alam kong di sapat na araw-araw kong sabihin sayo kung gaano kita kamahal. Malayo man tayo sa isa't isa ay ramdam ko ang nag-uumapaw mong pagmamahal at sabi mo nga the feeling is mutual ay ganun din naman ang aking nararamdaman.

May mga oras na nafufrustrate ako sa tuwing magkausap tayo virtually. Mga panahon na gustong-gusto kitang mahawakan at mayakap. Mga panahon na gusto ko sabihin sa harapan mo na nakatitig sa iyong mga mata na mahal kita. Nauuwaan ko ko na sa ngayon ay hindi maaari. Subalit naniniwala ako na di dahilan ang pagiging malayo natin upang di natin malagpasan ang pagsubok na ito. Gaya ng paniniwala mo ay binigay ka rin sa akin Niya. Sa tamang lugar, sa tamang panahon, di pinilit bagkus kusa.

Simple lang ang hiling ko noon, naway makanahap ako ng isang tao na kaya rin sabihin sa harapan ko na mahal niya ako. Mahal niya ako despite of my flaws, weakness and what I have. Hindi yung magaganda lang sa akin at kaya kong ibigay ang kaya nyang mahalin at tanggapin.

Isang araw pagkagising ko nasa tabi na kita. Ang ganda ng iyong mukha. Di pa rin ako makapaniwala na kapiling nakita. Masayadong makata ang paraan ng aking pagsasalita. Pakiramdam ko ako ay tumutula. Hindi ko rin alam kung paano tatapusin ang blog na ito sa dahilang kulang ang oras para masabi ko ang lahat ng aking nadarama.

Nais kong tapusin ito sa mensaheng ito: Hihintayin kita sa iyong pagbabalik, at kapag dumating ang panahon na iyon ay hindi-hindi na tayo magkakalayo. Hihingin ko ang iyong kamay sa iyong mga magulang. At mamahalan kita nang lubusan kung paano ka minahal ng iyong mga magulang, kaibigan at ng Maykapal.

I love you so much BABE. :)

I'm in love with my girlfriend.

I LOVE YOU EVERY DAY.

Uwi na, I miss you agad-agad. :(

July, please be good to me-

Ito ang panahon na sinusubukan ako ng pagkakataon. Malamig sa labas, umaambon at malamig din ang hangin na hatid ng aircon. Tinotopak ang mga tao sa paligid ko. Tinotopak din ako. Di ko maunawaan kung bakit ganito ang pakiramdam ko. Naguguluhan ako at ang bigat ng pakiramdam. Di ko naman pwede sabihin na I need a break pero gusto ko magpahinga. Gusto kong marelax ang isip ko at makabalik sa dating ako. Di ako mamotivate sa trabaho, for some reasons, I really don't understand. Di ko mapaliwanag nang maayos.

Simple lang naman ang problema ko subalit parang ang komplikado. Hanapin ang happiness. Ituon ang sarili sa mga makabuluhang bagay. Sa mga bagay ng malilibang ako, yung may pakinabang, yung may maitutulong sa akin bilang si Yuan. At hindi sa mga walang katorya-toryang bagay.

Kakatapos ko lang kumain subalit pakiramdam ko ay gutom pa rin ako. Hindi ko alam kung ano ba ang makakapagpabago sa mood ko. Kumain kaya ako ng marami? Manood kaya ako ng sine. Pero gusto ko ata matulog na lang at takasan ng panandalian ang totoong mundo. Takasan ang realidad at katotohanan na magkalayo tayo.

Madalas post sa twitter at facebook ito, July, please be good to me.

I miss you.

"Distance never separates two hearts that really care, for our memories span the miles and in seconds we are there. But whenever I start feeling sad, because I miss you, I remind myself how lucky I am to have someone so special to miss." 

Its 10 am here in the Philippines while 5 am there in Jeddah. I’m sitting and blogging all my feelings while listening to Luigi’s playlist. It’s been two days since the last time that I saw you. Obviously I miss you and I know in my heart that I’m going to miss you every day.  I don't want to be too emotional that's the reason why I decided to blog my feelings right now.

We separate ways for a reason, for our career and future plans. Its hard to wake up everyday when you all I want to do is to count the days and wait for the day that you will be home.

To be honest, naiiyak ako while blogging this pero I need to be strong for you. But sometimes, I can't control my feelings and all I can do is to let all my feelings flow. If only I could have wings then I'm going to fly there just to be with you and let you know that I love you so much and I miss you.

Namimiss talaga kita. Naiiyak na ako. Pero nagpipigil ako dahil baka makita ako ng mga kasama ko. Alam ko mahirap pero hindi yun ang reason para sumuko ako. Isa ka sa magandang blessing na binigay sa akin ni God. Kaya alam ko sa sarili ko na kailangan kitang ingatan. As in "extra ingat." I really miss you babe kailangan ko ng ihinto ang pagboblog mas lalo lang akong naiiyak.

I'll be waiting. I love you.

"The best and most beautiful things in the world cannot be seen or even touched. They must be felt with the heart." - Helen Keller 

Sa Pagbuhos ng Ulan-

Writing is the best medicine when your happy and sad. Sir Yuan-

Yan ang caption ko sa blog ko. Naniniwala ako na mas marami akong maisusulat kung may emosyon na pinanggagalingan. Isang buwan na ang nakakalipas bago ako ulit makapagsulat sa blog ko. Hindi ko alam if inspiring ba ang isusulat ko o kuwento ng aking buhay o kuwento ng ibang tao. Basta ang mahalaga sa akin ngayon ay makapagsulat ako.

Sa totoo lang nagtatalo ang aking isip at damdamin kung Ingles ba o Filipino ang gagamitin ko. Pakiramdam ko kasi cool kapag nagsulat ka sa Ingles subalit sabi nga ng head namin sa FEU, lahat ng wika ay pantay-pantay lamang, walang mataas at walang mababa so nagdesisyon ako ng magTaglish na lang.

Pero wait hindi iyon ang aking kuwento. Pipilitin kong maging magaan lamang ang isusulat ko upang maunawaan ako ng babasa ng blog ko. (kung may babasa man) Sisikapin ko na maging maikli at di maligoy ang paraan ng aking pagsulat.

If you do not expect the unexpected, you will not find it; for it is hard to be sought out, and difficult.

Dalawang taon na ang nakalilipas nang muling magbalik sa aking gunita ang mga nangyari sa aking buhay. Dumaan sa punto na dapang-dapa ako at di ko alam ang gagawin. Naging takbuhan ko ang taimtim na pagdarasal at naninawala na matatapos ang lahat ng unos na dumaan sa aking buhay. 

Una, bahala na ang larawan na ito ang magpaliwanag sa nangyari sa akin 2 years ago. Sapat na to para maunawaan. Ang besides almost lahat ng naisulat ko sa blog ko ay tungkol sa aking mga heart aches. :D Subalit lilinawin ko OKAY na ako.

Akala ko noon di na titigil ang ang pagtangis ng langit. Nagsimula ang lahat dito. Dumating sa punto na ninais ko na lang mangibang bayan para takasan ang lahat ng sakit at upang buuin muli ang aking sarili. Subalit gaya ng iba ay di ako sumuko, naniniwala ako sa kasabihang, prayers can move mountain. Natapos din ang buhos ng ulan at nasabi ko na, Look at Me Now.

Matapos nito ay hinanap ko muli ang aking sarili sa ibang tao subalit ako ay muling nabigo. Sa pagkakataong ito ay nilet go ko ang lahat sa Kanya at sinabing, "kayo na po ang bahala." Inayos ko ang aking sarili at itinuon ko ang aking oras sa mga makabuluhang bagay.  Sinikap ko na mapabuti ang aking sarili at muling makabangon sa pagkakadapa. At isang araw paggising ko, bumuhos muli ang ulan subalit sa pagkakataong ito ay bumuhos ng biyaya.

 Una

Ikalawa

At ikatlo...

nang dumating ka..

Ngayon ko napatunayan na, patience is indeed a virtue, but waiting for a long time is not only important but as well as your attitude towards waiting, God will not give you what you want but what you need, so expect less and lift it up to Him and everything will be smooth in His name.

Magandang Hapon.