10:02 pm

Bago ako matulog ay nagpasya akong bisitahin ka muna muli Blogspot. Nagpaalam na ako kanina sa aking livejournal. http://yuuan.livejournal.com/ Nakakalungkot man isipin ngunit kailangan nang magpaalam sa kahapon. Sabi nga ng awitin ng Sugarfree ay magpapaalam na sayo ang aking kuwarto. Sa blog na ito nagsimula ang aming kuwento, ayun nga lang tinatamad na akong muling balikan ang kuwento namin. Paulit-ulit lang kasi. Sa kabilang banda sana ay wag na niya akong gambalain pa. Ano naman ngayon kung board exam mo? Kahit naman di mo hilingin sa akin na ipagdasal kita ay lagi ka namang kasama sa panalangin ko. Lahat kayo, kaibigan man, nananakit man sa akin o hindi, kasama kayo. Bukas ay handa na akong pumasok at harapin ang mga estudyante ko. Di ko alam kung namiss ba nila ako. Kung hindi man okay lang naman. :)) Ang baho ng kalidad ng sulat ko ngayon. Sa di mawaring dahilan. Ewan ko.

Mensahe mula sa Telepono

"Speaking of aalis na ako this December, pero babalik din ako after 5 months, magpapartime jobe muna ako dun sa tita ko, tapos babalik ako para magtake ng NCLEX dito sa Pinas. Di naman pala ako for good dun agad. It will take time."

"Kinakamusta ka ni mama, sabi nya nag-iba ka raw ng number."

"Sa araw-araw iniisip ko ginawa ko, naiisip ko kung pano kita sinaktan at niloko, pano ko sinaktan ung totong taong nagmahal at tinanggap ako, inalagaan ako, tinrato akong special at importante, kaya ang karma ko ngayon nasasaktan ako sa nangyari sa akin. Dahil nagkamali ako. If only kaya kong itama ang lahat. Pero hindi na may lamat na, sobra na nagawa ko sayo."

"Yuan, don't reply, I just feel sad and pressured"

"Nasa St. Jude ako kanina, because of you natutunan ko

un, pls pray for me tomorrow kahit alam kong wala na akong karapatan para hingin yun sayo. Goodnight."

"Last day tomorrow, wish me luck goodnight!"

"Tapos na test, result na lang.. blessed Sunday to you. Thank you."

Mas maraming drama, mas marami akong masusulat. Mas maraming pain and happiness mas gaganahan ako magsulat. Pagkatapos ng mga mensahe nito ay di na siya muling nagparamdam, pakiramdam ko kinasangkapan na naman ako para sa sariling kapakanan. Dibale sanay na ako. Wala na akong maramdaman. Sabi ko nga sa kanya "Please layuan mo na ako". At dahil inaantok na ako matutulog na ako.

Lunes ngayon, lets enjoy life :)

Nauubusan na ako ng kuwento. Sabi nga ng isa kong co teacher, mas magiging manunulat ka raw kapag maraming pain at bitterness sa puso mo. haha! Nakakatawa pero para sa akin partly yes. Ayokong maging purista sa pagusulat ko ngayon. Come what may ika nga nila. Unti-unti ko na rin natatanggap ang mga nagyayari kahit na alam ko sarili ko na may bahagi pa rin na umaasa ako. Anyhow, nawala na ang malakas na ulan, senyales na rin ba ito na muli nang sisikat ang araw? Sana nga sikatan na ako ng araw, ng pagbabago at ng pag-asa. Kasalukuyan kong katabi ang aso namin, tahimik lang siya habang ako naman ay maingay sa pagpapatugtog ng foreign songs. Bukas handa na akong pumasok kahit ayoko pang gumalaw, ang mas mahalaga sa akin ngayon ay nakapagpahinga ako ng mabuti. At ang lakas na ito ay gagamitin ko hanggang Biyernes. Sana may magbukas na pagkakataon sa akin para makapagtrabaho sa ibang bansa.

:)

Next 2 You by: Chris Brown Ft. Justin Bieber –

[Chris Brown]

You’ve got that smile,

That only heaven can make.

I pray to God everyday,

That you keep that smile.

[Justin Bieber]

Yeah, you are my dream,

There’s not a thing I won’t do.

I’ll give my life up for you,

Cos you are my dream.

[Bridge]

And baby, everything that I have is yours,

You will never go cold or hungry.

I’ll be there when you’re insecure,

Let you know that you’re always lovely.

Girl, cos you are the only thing that I got right now

[Chorus]

One day when the sky is falling,

I’ll be standing right next to you,

Right next to you.

Nothing will ever come between us,

I’ll be standing right next to you,

Right next to you.

[Chris Brown]

You had my child,

You make my life complete.

Just to have your eyes on little me,

That’d be mine forever.

[Bridge]

And baby, everything that I have is yours

You will never go cold or hungry

I’ll be there when you’re insecure

Let you know that you’re always lovely

Girl, cos you are the only thing that I got right now

[Chorus]

One day when the sky is falling,

I’ll be standing right next to you,

Right next to you.

Nothing will ever come between us,

I’ll be standing right next to you,

Right next to you.

[Bridge]

We’re made for one another

Me and you

And I have no fear

I know we’ll make it through

One day when the sky is falling

I’ll be standing right next to you

Ohh ohh ohh ohhhhh

[Chorus]

One day when the sky is falling,

I’ll be standing right next to you,

Right next to you.

Nothing will ever come between us,

I’ll be standing right next to you,

Right next to you.

Oh nah nah

Oh yeah

Stand by my side

When the sky falls

Oh baby

I’ll be there

You’ve got that smile,

That only heaven can make.

I pray to God everyday,

To keep you forever.

Mayday

Pagod na pagod ako nitong linggo. Ang daming trabaho, bukod sa wala akong bakanteng oras sa trabaho ay gamit na gamit ako hanggang Sabado. Masaya ang trabaho ngunit sadyang nakakapagod. Minsan nga naiisip ko sapat pa ba yung pinapapaguran ko sa dahilang ang liit ng kinikita ko. Kakasuweldo lang pero ubos na agad. Sa pamasahe at layo pa lang ng trabaho ay talo na ako. May bahagi rin sa akin na nalulungkot ako. Gusto ko ng isang tao na makakasama ko at mapagkakatiwalaan ko. Tuwing nararamdaman ko naman iyon. Ito naman pagpaparamdam ng isa. Di ko siya maintindihan kung bakit kailngan pa niyang sabihin na magboboard exam na siya. Di na lang ako nagrereply pero sa isip ko, goodluck kaya mo yan! Pwede na rin ako magbukas ng Facbook account ko pero nasanay na ako na wag na lang. Masyadong magulo ang mundo roon at napapakialamanan ang personal mong buhay. Nakakatamad talaga gumalaw kahit sa sarili ko alam kong marami pa ako matapos.

Sana ng amay dumating ng bagong tao sa buhay ko.

Papel

Pagbabalik-tanaw : Kasaysayan, (H)istorya at iba pa.

Ni: G. Juanito N. Anot Jr.

Pinaniniwalaan na ang Paraṅaque ay nagmula sa pangalang Palanyag bago pa man dumating ang mga Kastila. Nang masakop ng mga Kastila ang Maynila ay binisita nila isa-isa ang mga karatig nitong bayan, at isa na nga rito ang Palanyag.

Sakay ng isang karwahe ay naatasan ang isang kutsero na magtungo sa lugar na Palanyag, ngunit hindi niya maunawaan nang bigkasin ito ng mga tauhan ng palasyo. Nagpatuloy siya sa pagpapatakbo ng kanyang karwahe hanggang makarating siya sa mataong lugar. Sumigaw ang isang Kastila at sinabi na “para aqui!, para aqui!”, na ang kahulugan ay hinto. Nagpatuloy pa rin ang kutsero sa pagpapatakbo ng kanyang karwahe sapagkat hindi niya ito nauunawaan. Nagalit ang Kastila, kayat muling sumigaw ng “para aqui!, para aqui!”

Samantala sinabi ng isang matanda na bumaba ang kutsero sa kanyang karwahe at ipagtanong sa mga tao ang sinasabi ng Kastila. Sa harap ng maraming tao ay sinabi niya na, “paulit-ulit na sinasabi ng tao na ito na, para aniya ake, para aniya ake.” Nagtawanan ang mga tao at maya-maya pa ay natawa na rin ang kutsero sa kanyang sarili.

Pinaniniwalaan na ito ang pinagmulan ng pangalan ng lugar na Paraṅaque.

Dulce Festin- Baybay (Palanyag to Paraňaque)

Bundok Tabor

At dahil muli na namang lumuluha ang kalangitan ay napagpasyahan ko na namang tumipa, hindi upang magbahagi ng purong kuwentong pag-ibig bagkus ay bumuo ng isang kuwento na tanging ang mga nakakaunawa lamang ang maaaring bumasa.

Sa bundok Tabor umano matatagpuan ang isang ibon na may kakaibang kulay na tanging makakapagpagaling sa ama ng tatlong prinsipe. Malubha ang sakit ni Haring Fernando at malubha rin ang sakit ng sistema ng kaharian ng Berbanya. Lingid sa kaalaman ng lahat na mapanganib ang ibon sapagkat nagkukubli sa likod ng magaganda nitong kulay ang isang hiwaga na maaaring ikapahamak ng makaririning ng awitin nito. Nabigo si Don Pedro ang panganay, gayundin si Don Diego kaya't naatasan si Don Juan na tanging pag-asa ng Berbanya.

Ngunit hindi lang doon umiinog ang kuwento. May kung ano na naghaharing uri na naramdaman ng superhero natin na hindi niya lubos maunawaan. Kung paano napagbigyan ang iilan lamang na taga-Berbanya kapalit ng mas maraming pang may kailangan. Palakasan lang ba ito ng loob o pakapalan ng mukha? Natagpuan nga ni Don Juan ang lugar kung saan matatagpuan ang ibon, sinapit niya ang landas ng patungo sa Bundok ng Tabor at nasalubong niya ang isang matandang leproso. Pinayuhan siya nito na mag-ingat umano sa nakahahalinang ganda ng punong Piedras Platas. Mabuti na lamang at tinulungan siya ng isang matandang estranghero kung paano mahuhuli ang ibon na hindi madadala sa bitag nitong kagandahan. Lilinawin din ni Don Juan na tanging si Maria Blanca ang nagmamay-ari ng kanyang puso, hindi si Leonora at lalong hindi si Donya Juana.

Ano kaya ang mangyayari sa kaharian ng Berbanya? Panahon na ba ng paghihimagsik. Kung matatalos lang sana ng mas nakararami. Nakamamatay ang pagsulat. May ngiting mapang-uyam ang hatid ni Don Juan pabalik sa kaharian ng Berbanya. Hinayaan niyang maging bato ang dalawa niyang kapatid,

Umuulan.

Hindi ko alam kung ano ang gusto kong tipahin sa araw na ito. Maaari ko naman ibahagi ang naging lakad namin sa Caliraya kahapon ngunit pakiramdam ko ay utak at kamay ko lang ang gumagana ngayon. Hindi kasama ang puso. Ang hirap pala ng ganun. Sa totoo lang ay lalo akong naguluhan sa sarili ko ngayon. Isa lang naman po ang hiling ko sa Inyo. Kayo na mismo ang tumapos. Kung kailangan ng bagong tao na pumasok sa buhay ko, bakit hindi? Kung kami naman talaga bakit hindi na lang po ibigay. Paumanhin at napakarami kong katanungan, nais ko na po kasing maghilom ang lahat ng sugat at wala na akong maramdaman. Yun lang! Sana po ibigay ninyo na sa akin ang peace of mind at peace of heart. Iiklian ko na lang ang pagsusulat ko, wala ata ako sa hulog.