Ouch-

Isang kuwento ng dating kaibigan ang nagbigay sa akin ng takot para sa kanyang kaligtasan. Hindi ko mawari kung matutuwa ba ako dahil bumalik siya o mayayamit ako sa isang sitwasyon na hindi na naman ako sigurado. Ang sabi niya nagkamali raw siya, ako ang mahal niya. Nagduda ako at nag-isip kung ano ba ang rason kung bakit ganun kadali niya sabihin sa akin ang mga bagay na iyo. Nakakatuwa ngunit mas nangingibabaw ang pagdududa. Ayoko sana makipagkita ngunit may kung ano na nagtulak sa akin upang gawin iyon. Baka nga gusto ko pa rin siya.

Natatakot siya sa kanyang kasintahan kaya hiniwalayan niya ito umano. Bagamat naging mahalaga ito sa kanya at minahal niya kahit papano ay dumating sa punto na natatakot siya sa pagiging over protected nito. Dumating sa punto na may nagtetext sa kanyang bestfriend na kung anu-ano at sinasabi nito na layuan na niya ang kanyang kasintahan. Tapos na ang papel ng best friend nya kaya dapat lumayo na siya. Walang nakuhang patunay ang aking kaibigan sa mga nagtetext na ang sabi nung una ay boyfriend niya ito umano. Iba' ibang numero ang gamit. Nang lumaon ay nagsimulang manakit ang isang lalaki na di kilala. Naglabas ito ng kutsilyo at hinabol ang bestfreind ng aking kaibigan at nagtangka na kapag di pa siya tumigil sa pagsunod sa kasintahan niya ay pati iyon ay sasaktan din. Marahil ay naguguluhan sa ka kuwento ko ngunit di ko kailngan magbanggit ng pangalan. Proteksiyon na rin para sa kanila.

Ang akala ko bumalik siya dahil mahal niya ako. Pero hindi pala ginagamit lang niya ako. (sa palagay ko) Sa dahilang hindi niya ako matawag man lang na babe o ano. Di ko na alam ang aking gagawin. Buti na lang andyan si paraluman upang magbigay kulay sa aking buhay bagamat lihim lang ang aking pagtingin.

Sana dumating na ang aking paraluman.

Tugs tugs-

Umaga ko'y kayganda

Pag aking nakikita

Mala-anghel mong mukha

Na kahali-halina :)

Magandang Gabi :)

Antok na :))

Palihim kung titigan

Ang aking paraluman

Sa iyong kagandahan

Puso'y di mapigilan

Tanaga 101

22 III

Nakatakda sana akong magtungo ngayon sa St. Jude, subalit pinagpaliban ko muna at nagdesisyon na dumaan na lang sa Binondo para magdasal at magpasalamat. Pagkasakay ko pa lang ng FX patungong Maynila ay hinanap ko na agad ang ipod ko sa aking bag. Hinayaan kong awitan ako ng Sugarfree sa saliw ng tugtuging Burnout at Wag ka nang umiyak. Makahulugan ang kahulugan ng awitin, naaalala ko pa siya ang naglagay ng mga awitin na iyon sa ipod ko. Sa totoo lang 70 percent ng laman ng ipod ko sa kanya galing. Humaba ang aking mukha habang nakikinig. Nangingilid ang mga luha sa aking mga mata. Pinipigilan kong maluha ng tuluyan. Nakakahiya. Mabuti na lamang at wala akong katabi sa likurang bahagi ng FX. Pagdating sa Naia ay nakatulog ako, ang sabi ko hindi ko bubuksan ang aking mga mata pagdating sa Baclaran. Yung tipong matatanaw ko ang Mall of Asia, lalo na ang ... Ayokong manataw, gayundin ang kahabaan ng EDSA.

Nagising ako sa bahaging lagpas na sa lugar na ito. May katabi na ako, Ngunit naluluha pa rin ako. Bumaba ako sa Binondo, nagdasal at nagpasalamat. Alam ko na may dahilan ang lahat. Tuluyan na akong nakalimutan. Para na akong patay, minsan na lang marahil sasagi sa kanyang isipan ang mga ala-ala namin, ala-ala ko na lang pala. Mga pangarap sana namin na pangrap ko na lang. Malaki ang epekto sa akin ng araw na ito. Nanghihina ako tuwing araw na ito. Hindi ko alam, may kung ano na humuhila sa akin pababa. Ngunit pilit akong tumatayo. Hindi ako kailangan magpaapekto. Ang sabi ko nga, itutuon ko na lang aking sarili sa mga taong nagpapahalaga sa akin. Sa mga taong nagmamahal at naniniwala sa akin. At gayundin sa mga taong kaya kong pasayahin. Hindi na ganun katindi ang pait na aking nararamdaman. Nalulungkot lang kasi ako sapagkat mag-isa na lang ako na tutupad ng aking mga pangarap.

21

Luto na ang ulam ngunit ayoko pang kumain. Kakatapos ko lang gawin ang plano para sa buwan ng wika. Nakaktamad, nais ko na sana matulog ngunit madami pa akong gagawin. Masaya ako sa trabaho ko, kapag kabisado mo na, para ka na lang naglalaro. Nakakapagod lang ang pagtayo ngunit bahagi iyon ng trabaho.

Kasabay ko pauwing Maynila si Cris, susunduin niya ang kanyang kasintahan. Buti pa siya may sinusundo, ako... Pumatak ang ulan, nakaramdamdam na naman ako ng pagkalungkot. Hindi dahil sa kanya, dahil sa wala na akong kasama. Naghiwalay kami si Cris, patungo siya sa kapatid niya, ako pauwi na.

Tumigil ako sa National Bookstore, nagbasa ng mga tula. Nais ko pang matututo. Nais ko pang lumago ang aking kaalaman sa larangan ng Filipino. Kahit hindi ganun kalaki ang kita, basta ang mahalaga natuto at masaya.

Ika'y naaalala

Palagi aking sinta

Ako'y nangungulila

Sa tuwing nag-iisa

Tanaga :)

Tula

As the rain falls down tonight

It reminds me of her sweet smile

As she hold my hand so tight

Together we walk to the aisle

Hantok

A

I miss you

I care for you

I want to be with you

I love yu :)

b

Angels from up above

Let me ask one of you to go down

I'll be sending you to be with her tonight

To watch over her and kiss her goodnight.

C

Isang araw aking nakita, isang binata na lumuluha sa tabi niya ay isang dalaga, na ang mukha'y ubod ng ganda..

Ngunit isang araw aking nakita, isang binata na maligaya sa tabi niya ay isang dalaga, na ang mukha'y di ganun kaganda..