Wednesday, November 14, 2012

#AMALAYER: Pagsipat sa mga bampira ng makabagong panahon.

Proverbs 22:24
Do not make friends with a hot tempered person, do not associate with one easily angered.

Dalawang linggo na ang nakakalipas ng imbitahan ako ng aking kaibigan sa CCP upang dumalo ng isang misa na mas kilala sa tawag na Feast. Parang pelikula ang ambiance ng lugar at napakarami ng tao. Di pangkaraniwan ang misa kompara sa dinadaluhan ko tuwing Linggo. Mas masaya, mas malaki at mas malalim ang paliwanag na kapupulutan ng maraming aral.

Ang artikulong nais kong ibahagi ay sinulat ni Brother Bo Sanchez na siya ring naging paksa sa misang aking dinaluhan. Pinamagatan itong, Vampires: How To Deal with Different People.

Hindi dahil papalapit na ang showing ng Breaking Dawn Part II kaya ko isinulat at pinalawak ang paksang ito bagkus ay nais kong ibahagi ang natutuhan ko na maaari ring kapulutan ng aral. 

Ayon kay Sanchez, tayo ay napapaligiran ng iba't ibang uri ng bampira. Mga bampira na siyang humihigop ng ating mga lakas, oras, salapi at buhay upang sila maging kasangkapan nila sa kanilang mga pansariling pangangailangan.

Nagsimula umano na mas naging maingay ang usap-usapan tungkol sa mitolohikal na karakter na bampira noong 18th Century na hanggang sa kasalukuyan ay nabubuhay pa rin sa ating lipunan. Subalit dahil tayo ay nabubuhay na sa panahon na wireless communication ay nakikisabay na rin sa agos ng panahon ang mga iba't ibang uri ng bampira. Narito ang ilang uri ng bampira ayon kay Sanchez.

1. Criticizing Vampires- Sila ang mga uri ng bampira na mistulang may misyon na itama ang lahat ng mali sa mundo. Ang dahilan ay upang ipakita at ipadama na sila ay mas mataas at laging tama sa iba. Ang lahat ng sabihin at gawin mo ay laging may komento. Lagi kang itatama upang iparamdam sayo na sila ang superyor at makita kang lagi sa ibaba.

2. Controlling Vampires- Ang uri ng bampirang ito ay ang mga bampirang gumagamit ng matinding galit upang itulak nila ang kagustuhan nila sa ibang tao. Daig pa ang mga bata sa pagiging controlling umayon ka lang sa kanilang kagustuhan. Maaaring maging mabuti ang kanilang intensyon subalit hindi nila ito magagawa nang hindi nakakasakit at nakakainsulto ng kapwa.

3. Contradicting Vampires- Sila naman ang mga bampira na laging tutol sa lahat ng paniniwala at sasabihin mo. Hindi sila bukas sa mga bagong ideya sa halip ay laging negatibo ang iniisip nila sa maaring maging resulta nito.

4. Complaining Vampires- Ah, ah, ah, maaaring isa ka sa mga bampirang ito. Puro reklamo (di ka na lang magtrabaho) Pakiramdam nila sila ang biktima, sila ang laging kawawa, ang laging underdog at higit sa lahat ay ayaw nilang tumanggap ng solusyon sa kanilang mga problema, sa dahilang kapag nasolusyanan na ito ay wala ng maaawa at makikisimpatya sa kanila.

5. Clinging Vamprires- Pag wala ka wala ako, iyan ang peg ng mga bampirang ito. Ang lahat ng kanilag self-steem at pagpapahalaga sa sarili ay nakadepende sa ibang tao.

6. Crying Vampires- Ang mga umiiyak at umaarte na mistulang sinaktan ng sobra-sobra ng iba. Mga bampirang OA ang pagiging sensitibo

7. Coward Vampires- Mga duwag, puro lang oo, mga bampirang gustong iplease ang lahat ng tao kahit sa huli ay siya rin naman ang talo.

8. Con Vampires- Mga bampirang may rosas na nakaipit sa bibig. Kailangan umano mag-ingat ng mga kababaihan sa mga ganitong uri ng bampira. Sila ay may kakayahan na maakit ang lahat subalit sa likod nito ay sila naman ay totoong mga sinungaling.

Kapag nakasalamuha mo ang ganitong uri ng tao ay may mga paraan upang ikaw ay makaiwas ( kahit na sa maraming pagkakataon ay di ka talaga makakaiwas)

Una, walk out and find your bread elsewhere. (walking out meaning, decreasing your time to that person)

Pangalawa, protect yor head and eat you bread.

Malalim? Kaya mo yan.Tinatamad na ako magsulat.




Monday, November 12, 2012

Medtech

Seek the Kingdon of God above all else, and live rigthoeusly, and he will give you eberthing you need. Matthew 6:33

Sapat na ang mga tsokolate sa tabi ko upang magsilbing pandagdag lakas at talino para makapagreflect ako sa gabing ito. Kakatapos lang ng unang klase ko sa FEU. Di maganda ang gusali ng MEDTECH, for some reason namimiss ko ang gusali ng IAS. Maliit ang klase at marami ang estudyante. Sana nga mabawasan sila ng makaluwag naman ako kahit papaano. Una pa lang ng klase ay maingay na sila. Di ko alam kung anong estratehiya ang gagawin ko para matahimik ang klase ko.

Palagay ko sa akin pa rin naman ang load. Kailangan ko lang balansehin ang oras ko sa pagbyahe, ag tagal ng byahe. Di dahil sa ubod ng layo subalit dahil sa ubod ng trapik.

Sa kabilang banda, mahalaga sa akin ang semstreng ito. Ito ang maaaring magbigay sa akin ng daan patungo kung ako ba ay kukuhanin pa nila sa susunod na taon o hindi na. Syempre nais ko maging tapat sa akin ang head sa magiging ebalwasyon ko. Di ko talaga alam if pasado ba ako noon o pasang awa. Pero salamat talaga at may load ako.

God, marami po ang pagkukulang sa akibg sarili higit sa ibang tao subalit patuloy po ang inyong biyaya. Tiis ganda lang po at alam ko na magbubunga ang paghihirap na ito. Patnubayan nyo po lahat at ilayo sa sakit, kapahamakan ang mahal ko sa buhay. Patunabayan nyo rin po si Ly, mahal na mahal ko siya, alam kong nauunawaan niya ako at para sa kanya, sa akin, sa amin at sa IYO po ang lahat ng ito.

Amen.

Saturday, November 10, 2012

Failed-

Di naging smooth ang linggo na ito. For some reason I felt stupid sa mga actions ko. Pakiramdam ko marami akong nasabi at mga responibiladad na di nagawa na tama. Di ko naman makuha na mainis sa nangyari kahapon. Nahuli ako ng 25 minutes sa klase at pagdating ko ay wala na raw ang mga estudyante. Nahihiya ako sa mga bata lalo na kay sir. Ang daming oportunidad na kumakatok sa akin pero ang problema ang layo ng Feu sa AAM. Mas aayusin ko pa ang time ko at titiyakin ko na aabot ako sa Lunes. Sana nga sa akin pa rin ag load. Help me God.

Friday, October 26, 2012

Unang patak ng luha (muli)

Tatlong oras lang ang tulog ko at sinikap kong wag muna magbukas ng ibang site maliban sa twitter at blogspot. Mabigat pa rin loob ko  pero salamat na rin nakaiyak na ako at nakagaan ng pakiramdam. Natulog na ako ulit after ko maggym. Pagkagising ko nakita ko na lang sarili ko umiiyak. Di ngawang bata pero makahulugana ng luha. Hindi ko ba kung bakit kailangan kong magblog dahil wala ba akong makausap at masabihan ng nararamdaman ko. Sabi nga nila ang pag-iyak ay isang paraan ng cleansing. Nililinisang kabuuan mo ang nararamdaman mo. Kaninang nakapikit lang ako ay nagdadasal ako na alisin yung fear at burden sa puso ko, dinalaw na naman ako ng takot ng baka masaktan ulit ako. Kaya pinipigilan kong umiyak dahil di naman normal sa isang lalaki ang umiiyak. Sabi ko di na ako iiyal at wala ng pwedeng magpaiyak sa akin pero mali kinain ko na sinabi ko. Wala talaga makakapagsabi kung ano ang tama, kung kailan mangayayari ang isang bagay at kung kailan ka masasaktan. Sa panahong nasasaktan ako ay panahon din humihina at ako at tanging dasal ang sandata ko. Sinisikap kong wag maging mag-isa at emosyunal sa harap ng mga tao kaya nagsusulat ako.

Pawis luha, pawis sipon. May jaba pa rin sa dibdib ko.

Si Yuan ako.

It's 1:30 at ako ay gising na gising pa. Nakatapos ako ng isang episode ng bones. Maganda ang kwento lalo na pag nasosolve nila ang mga crime. Magaan lang at magaganda ang mga lines plus ung mga music na ginagamit ay nakakarelax. Naaala ko noon sa tuwing mag-isa ako at wala akong makausap ito ang pinapanood ko, narerelax ako at nakakapag-isip ng maayos. Nagkaroon na sila ng baby. Nakaramdam ako ng pagkatuwa. Napaisip tuloy ako kailan kaya ako magkakababy. Kailan kaya ko magiging tatay. Di ko alam pero alam ko mahirap pero at the same time masaya. Lalo na kung cute ang baby mo. (anyway lahat naman ng baby cute). Tapos may masaya kang pamilya.

Habang tumatagal namamaster ko na ang mag- release ng anger sa ibang way. Yung mga simpleng bagay na hayaan na lang tangayin ng hangin ay palipasin na lang. Feeling ko matatapos ko tong episodes na to ng ilang araw lang after naman Big Bang Theory para matawa naman ako. Ito rin yung time na nakakapagreflect ako in my own way para baguhin yung mga di maganda kong ugali, pananalita at kung ano ano pa.

Sanay na ako sa ganitong mag-isa pero bat ba nagrereklamo ako eh sa ganito rin naman ako galing. Kung minsan wag tayong masyadong mag-expect sa ibang tao. Di mo hawak ang sitwasyon, kahit na gustuhin mo man na di sila magbago di naman pwede yun. Sabi nga nila nothing is permanent in this world only change. Inaamin ko nasaktan ako. Nasaktan ako hindi dahil nakiki-compete ako. Nasaktan ako kasi parang ang dating eh ako galing sa ganito kaya marami akong nalaman na di mo alam.

Minsan naiisip ko masama ba akong tao. Ang bigat ba ng pananampalataya ay nasusukat sa kung paano mo ipakita sa lahat na mahalaga siya. Pagsubok sa faith ko to actually. Noon di ko naman naiisip yung ganito. Alam ko ay mahal na mahal ko siya at naniniwala ako. Mas nangingibabaw ang paggawa ng mabuti kesa sa masama. Pero nitong mga nakaraan pakiramdam ko, napapakita akin yung difference na ikaw ganito, kami ganito. 

Sabi nga sa bones, theres a mystery in life. Tama naniniwala ako doon. Misteryo na mahirap maunawaan. Kung kulang man ako at mali ang paniniwala ko. Patawarin Niya ako. Reflection sa akin ito na mas maunawaan ang mga nasa paligid ko. Gustuhin ko man habaan ang pasensya ko pero nauubos din pero after nun balik sa dati.

Wala talagang perfect ako mismo di ko masasabi na mabait ako. Yung mga bagay na kaya kong pigilan, gagawin ko. Yung mga tao na di ko dapat masaktan iiwasan ko.

I will end up my blog by saying, si Yuan ako.

Aleph

Kinina pinagpatuloy ko ang pagbabasa ng Aleph, halos isang taon na sa akin to pero di ko pa natatapos. Nakkahiya sa hiniraman ko. 9:30 na sa Pinas pero wala pa rin siyang message ni ho ni ha as in wala. Alam ko naman na busy siya pero d ko alam kung nasaan ba siya at anong oras ko ba siya makakausap.

For two day naranasan kong maging lones ulit. Gaya ng dati nakapaggym ulit ako at nakapagbasa ng libro. Syempre di nawala ang pagboblog. Namimiss ko na girlfriend ko. Namimiss ko yung kabuuan niya. Pero hanggang dun lang yun kailangan at magtiis at matutong maghintay. Mas worth it kapag hinintay mo ang isang pagkakataon.

Wala naman bago sa facebook. Di ko naman trip makiisyoso sa mga issue ng iba. Gusto ko lang marelax at makapagpahinga. Halos isang linggo na bakasyon at dapat sulitin ang bawat araw at gawing makabuluhan. So 4 pm na sa kanila wala pa rin message. Hinihintay ko tumunog ang phone ko pero mukhang mag eend-up na makakatulog na naman ako. 

So far di ko pa alam kung anong next goal ko na dapat gawin sa buhay. Kailangan ko pang magsikap para makabili ng bahay. Di naman ako ng mayaman na may instant bahay kailangan ko talagang paghirapan. Sa sweldo ko matagalan bago makapag-invest na bahay. Bahala na alam ko ibibigay Niya iyon sa tamang time pero dapat sabayan ko rin ng pagsisikap. Anyway wala akong tawag sa feu so meaning walang load? Di ko alam kung paano ko kukuhanin ang mga files ko doon para makahanap ng part time sa ibang University.

Magbabasa muna ulit ako. Nalulungkot ako walang makausap. Itong ito ako last March. Enjoy naman pero mas enjoy kung andito ka.

Thursday, October 25, 2012

Patak ng Ulan

And so I tell you, keep on asking, and you will receive what you ask for. Keep on seeking, and you will find. Keep on knocking, and door will be opened to you. For everyone who asks receives. Everyone who seeks find. And to everyone who knocks the door will be opened. Luke 11:9-10

Unang gabi ko na di ko siya nakausap. Sa milya-milya ng layo namin at matagal na panahong di magkasama, dalawang araw ko siyang di makakausap. Malakas ang ulan sa labas, baha na nga raw sa Santa Rosa Laguna. Despite ng ulan nakapunta ako kasama ang mga friends ko sa Southmall. Kumain kami sa Wendys at naubos ang oras sa kewntuhan at tawanan. 

Di pa ako matutulog ngayon try kong hintayin na maggabi sa kanila baka sakaling isang bbm lang may matanggap ako sa kanya masaya na ako. Try lang malay mo. Habang papahaba na ang naisusulat ko ay iyon naman paglakas ng ulan. Katumbas ata ng mga titik ko na natitipa ngayon ang patak ng ulan. Totoo yung nabasa ko na verse na yan. Kapag humiling ka ibibigay sa iyo. Kung di ibigay may rason, at may magandang plano Siya para sayo. Ang mahalaga matutong maghintay at magtiwala.

Mahaba ang bakasyon pero marami rin naman dapat tapusin. Di ko pa alam kung ano sunod na mangyayari sa karera ko. Nalilito pa ako, pero kailangan mag-impok dahil nais kong magkabahay, kotse at mapakasalan ang aking kasintanhan.

Maulang Gabi!