My First I.E.P. :))

STUDENT NAME: Sample Student Date: May 3, 2011

PROGRAM [ ] CASA [X]Special Class [A] [B] [C] [PSTP] [ ] Full Mainstreaming [] Resource Class [A] [B]

Regular School Level Placement: Grade 6

Performance Area: Behavioral / Social Skills

· Present Level of Performance (PLOP Can do’s)

- Talks properly and politely to classmates and teachers.

- Respect teachers and classmates.

- Participate in classroom activities.

- Demonstrate appropriate social behaviors in variety settings: schools, community etc.

· The following goals will be targeted for this first semester

Goals	Criteria
Talks properly and politely to classmates, teachers, staff and school administrators.	-Within 7 out of 10 trials -With 50% focus -With minimal promptings
Respect classmates, teachers, staff and school administrators.	-Within 7 out of 10 trials -With 50% focus -With minimal promptings
Participate in classroom activities.	-Within 7 out of 10 trials -With 50% focus -With minimal promptings
Demonstrate appropriate social behaviours in a variety settings: school, community etc.	-Within 7 out of 10 trials -With 50% focus -With minimal promptings

Performance Area: Language and Communication

· Present Level of Performance (PLOP Can do’s)

- Attend to tasks given such as answering seat works and going to big school.

- Recall details such as important events, locations, places and persons.

- Recall daily activities in Sped class and in big school.

- Answer teacher’s questions directly and accurately.

· The following goals will be targeted for this first semester.

Behavior	Criteria
- Attend to tasks given such as answering seat works and going to big school.	-With 60% of the time during Sped class and regular class -With minimal cues given
-Recall details such as important events, locations, places and persons.	-With 7 out of 10 trials during activities -With 50% focus -with minimal cues given
-Recall daily activities in Sped Class and in big school.	-With 7 out of 10 trials during activities -With 50% focus -with minimal cues given
-Answer teacher’s questions directly and accurately.	-With 7 out of 10 trials during activities -With 50% focus -with minimal cues given

Performance Area: Fine Motors Skills

· Present Level of Performance (PLOP Can do’s)

- Art Making: Assemble wood craft

- Pour substance from the container to another without spilling.

- Continue folding paper/ clothes properly

· The following goals will be targeted for this second semester.

Behavior	Criteria
Identifies the different kinds of lines	-with 6 out of 10 trials during activities
Continue folding clothes properly	-with 6 out of 10 trials during activities
Art work: Do the color disk	-Produce a good and presentable product -With 60% focus on the activity -Moderate to minimal assistance

Performance Area: Gross Motor Skills

· Present Level of Performance (PLOP Can do’s)

- Execute the following games correctly duting P.E. class and gross motor activities: Hide and Seek, Patintero, Jumping Rope, Hula Hoop and Relay Games.

- Do simple loco motor movements such as crawling, walking, running and jumping

- Do simple movements such as standing, bending, squatting, leg swinging, and upper body twist

· The following goals will be targeted for this first semester.

Behavior	Criteria
Execute the following games correctly during P.E. class and gross motor activities: Passing the ball and throwing the ball.	-With minimal verbal prompt. -With modelling of the action -With 60% focus on the activity -With 50% tolerance to physical contact
Do bouncing a ball	-With minimal verbal prompt. -With modelling of the action -With 60% focus on the activity -With 50% tolerance to physical contact
Do kicking the of the ball	-With minimal verbal prompt. -With modelling of the action -With 60% focus on the activity -With 50% tolerance to physical contact

Performance Area: Selp Help Skills

· Present Level of Performance (PLOP Can do’s)

- Choosing clothes to buy/ washing and ironing clothes

- Sweeping and mopping the floor

- Wiping the shelves and cleaning the furniture

- Cleaning the kitchen area

- Table Setting

- Achieve table manners

· The following goals will be targeted for this first semester.

Behavior	Criteria
Passes the food to another with assistance	-With demonstration of the action -With 60% focus on the activity -Moderate to minimal prompting
Pours liquid without spillage	-With demonstration of the action -With 60% focus on the activity -Moderate to minimal prompting
Unbutton one’s garment correctly and independently	-With demonstration of the action -With 60% focus on the activity -Moderate to minimal prompting
Button garments correctly and independently	-With demonstration of the action -With 60% focus on the activity -Moderate to minimal prompting

Performance Area: Independent Skills

· Present Level of Performance (PLOP Can do’s)

- Continue handling money during buying activity

- Safe keeping or proper handling of personal things

- Identify basic cooking utensils

· The following goals will be targeted for this first semester.

Behavior	Criteria
-Continue handling money during buying activity	-With 70% focus on the task -Independently
-Safe keeping or proper handling of personal things	-With 70% focus on the task -With minimal cues given
-Demonstrating the proper eating habits and table manner independently	-With 60% focus on the task -With minimal cues given

Performance Area: Pre Vocational Skills

· Present Level of Performance (PLOP Can do’s)

(Just included in Domains Activities)

· The following goals will be targeted for this first semester.

Behavior	Criteria
-Clean room/ house using non electrical tools systematically	-With demonstration of the action -With 50% focus on the activity -Moderate to minimal prompting
-Sweeping, waxing and polishing several rooms	-With demonstration of the action -With 50% focus on the activity -Moderate to minimal prompting-With demonstration of the action -With 50% focus on the activity -Moderate to minimal prompting
-Scrubbing floors with soap and using floor maps	-With demonstration of the action -With 50% focus on the activity -Moderate to minimal prompting
-Drying floors with clean rags	-With demonstration of the action -With 50% focus on the activity -Moderate to minimal prompting

Mga Larawan sa Pader Part 2

Nag-aabang sa iyong pagdating

Nasasabik na ika'y makapiling

Nawa'y panambitan ay dinggin

Na ika'y ibigay na sa akin

Kung ang lugar lang na ito ay mapapasaakin

Ika'y agad aking papasukin

Tatawagin natin itong atin

Ngunit nagpapakuha lang ng larawan, paumanhin

Hokey na hokey ang dating

Posturang-postura kung tumindig

F na F ang pagngiti

Totoo'y di naman talaga ako ang may-ari :))

Pinoy Big Brother

De La Salle University

Manila, Philippines

Isinumite ni: Juanito N. Anot Jr.

MAARFIL

Isinumite kay: Prof. Datuin

Ang Bahay ni Kuya Bilang Panopticon, Ang Big Brother Bilang Simulacrum

Programang Pinoy Big Brother. Isa sa mga programang kinahuhumalingan ng maraming Pilipino. Ang pinakasikat na Reality TV Show ngayon sa ating bansa. Bakit kaya maraming mga Pilipino ang sumusubaybay nito?

Mula sa ideya ni Baudrillard ng simulacrum, konsepto ni Debord na The Society of the Spectacle at ang metapor ng panopticon ni Foucault, ang papel na ito ay tungkol sa bahay ni Big Brother (kuya) bilang isang panopticon, ang makabagong “kopya” ng panopticon ng “totoong buhay” sa loob ng espasyong “virtual” at sa kung saan ito nagkakaroon ng sariling realidad na walang katumbas na “referent” sa pangaraw-araw na realidad sa labas ng kuwadro ng telebisyon.

Ayon kay Baudrillard, reality TV “also serves to satisfy our thirst for voyeurism, invasion of privacy and as Baudrillard states, it increases our fascination with the obscene. It is an exercise of ‘desiring to be seen’ and desiring the Other to return our gaze, as we desire the mock celebrity that reality television affords. In witnessing the privation of its participants, we are also simultaneously celebrating our comforts, so that there is a sadistic element to taking pleasure in watching the sufferings of others at work as well.¹

Sa Pinoy Big Brother, ang voyeurism ay nakapaloob at umiinog sa espasyo ng panopticon, isang konseptong hiniram ni Foucault mula kay Jeremy Bentham (1791). Bilang lulan ng Disciplinary Power, ang panopticon ay isang arkitekturang dinesenyo para sa mga preso. Ito ay isang pabilog na kulungan kung saan sa gitna nito ay isang tore na nakakakita sa lahat ng kilos at galaw ng preso nito. Samantalang ang gwardya naman ng tore na ito ay nananatiling tago sa mga mata ng preso nito. Dahil sa disenyo ng tore nito ay pinapalagay na lang ng mga preso nito na umayon sa batas ng nagbabantay nito. Sapagkat kung sinuman ang mahuli ng nagbabantay nito na gumawa ng hindi kanais-nais ay bibigyan ng kaparusahan. Ito ay nagpoprodyus ng “regulatory behavior” sapagkat may nagbabantay man o wala sa itaas ng tore (na hindi nakikita ng preso nito), ang mga preso ay umaayon sa batas at kagustuhan ng nasa tore.

Ayon kay Foucault, “Power thus is most effective when it is invisible and unverifiable.”²

Ang punto ng panopticon ay hindi ang ideya na mayroong active na surveillance na maaaring makaapekto sa behavior ng mga preso bagkus ang istruktura ng surveillance, aktibo man o hindi, ito ay nagpoprodyus ng conforming behavior.

“It thus acts as a powerful metaphor for the way the circulation of power produces particular kind of behavior.”³

Kung gayon, ang bahay ni kuya ay nagsisilbing panopticon kung saan nakakulong ang mga housemates dito. Samantalang si Big Brother naman bilang isang metapora ang nagsisilbing gwardya na tumitingin sa lahat ng kilos at galaw ng mga housemates. Hindi siya nakikita ng mga housemates at tanging boses niya lang ang kanilang naririnig. At kung sinuman sa mga housemates ang lumabag sa batas sa loob ng kanyang bahay ay bibigyan ng kaparusahan. Bukod pa diyan batid ng mga housemates na nasa loob ng bahay ni kuya na hindi lamang si kuya ang nakakakita sa kanilang ginagawa subalit gayundin ang tagasubaybay. Ang tagasubaybay kung gayon ay gumaganap din ng iba’t ibang papel – bilang “alter ego” ni Kuya at bilang “guwardya” rin ng panopticon – mga “Little Big Brother” na nagmamay-ari ng aparato ng iba’t ibang “gaze” at pamamaraan ng surveillance (ang kanilang mata at ang TV set) Dahil dito umaayon sila hindi lamang sa kagustuhan ni kuya subalit gayundin sa imahe na ipinapakita nila sa mga sumusubaybay nito. Kung katanggap-tanggap ang imaheng ipapakita nila sa mga tao, maaari silang makilala at magkaroon ng magandang karir. Subalit kung hindi naman ay maaari silang hindi magustuhan ng mga manunuod. Ito ang makabagong panoptic ng disiplina na pinaiinog ng reward at punishment. Kung sila ay susunod sa batas ni kuya sila ay bibigyan ng reward. (depende sa task na ibibigay ni kuya) at kung hindi naman ay maaari silang bigyan ng punishment. (tulad ng automatic nomination.) Idagdag mo pa diyan ang mga taong nanunuod na magbibigay desisyon kung sino ba ang mananatili sa loob ng bahay sa pamamagitan ng pagboto. Nangangahulugan lamang na ang disiplina sa loob ng bahay ni kuya at ng mga housemates ay nahahati sa “totoo” at “hindi totoo.” Ang mga housemates ay hindi lamang umaayon sa batas ni kuya subalit gayundin sa mga taong sumusubaybay nito. Kumbaga kanya-kanya silang packaging para maging katanggap-tangap sa mga tao. At para rin manatili ng matagal sa loob ng bahay at mapanalunan ang inaasam nilang premyo.

Subalit hanggang sa ganito lang ba nagtatapos ang kapangyarihan ni kuya sa loob ng kanyang bahay? Palawakin pa natin at suriin kung anu-ano pa ang kapangyarihan ni kuya sa loob ng Big Brother House.

Ayon kay Foucault, “Panopticon was also a laboratory: it could be used as a machine to carry out experiments, to alter behavior, to train correct or individuals. To experiment with medicines and monitor their effects. To try out different punishment on prisoners according to their crimes and character, and to seek the most effective ones. To teach different techniques simultaneously to the workers, to decide which is the best.”⁴

Sa bahay ni kuya madalas niyang banggitin sa mga housemates na ang kanyang mga ipinagagawa ay para din sa ikabubuti nila. Ang bahay ni kuya na inihalintulad natin bilang isang panopticon ay maaari din nating maituring na isang laboratoryo, kung saan ikaw ay maaaring mag-experimento. Mapapansin na sa bawat edition ng Big Brother ay iba-ibang gimik ang ipinakikita. Nadadagan ng panibagong batas tulad na lamang ng mga housemates na nakakalabas at muling nakakapasok sa loob ng bahay ni kuya at iba pang pagsubok na minsa’y sumusubok sa hangganan ng mga housemates. Sa loob ng bahay ni kuya ay hindi lamang ang mga mali nilang mga kilos ang naitatama. Subalit gayundin ang kanilang mga damdamin. Nasusubukan ang kanilang mga damdamin sa pamamagitan ng ibat-ibang pagsubok at kaparusahan na ibinibigay ni kuya. At katulad ng tinuran ni Foucault, sa bahay ni Big Brother ay may ibat-ibang batas din na susubok sa iyong kakayahan at kung minsan pa nga’y humahamon hanggang sa limitasyon ng mga housemates.

“The Panopticon is a privileged place for experiments for men, and for analyzing with complete certainty the transformations that may be obtained for them.”⁵

Sa loob ng bahay ni kuya ay may kakayahang mabago ni kuya ang mga housemates dahil sa kanyang mga batas at pagsubok na ibinibigay niya dito. Ang mga housemates na dating iyakin at namimiss ang kanilang mga pamilya sa labas ng bahay ay nagiging palaban. Ang mga dating tahimik ay natutong makihalubilo at lumaban hanggang sa dulo. Ang mga dating palamura ay nagbabago dahil kung hindi mabibigyan sila ng punishment. (syempre hindi pwede sa TV.) Nangangahulugan lamang na ang kapangyarihan ni Big Brother bilang isang panopticon ay napakalawak. May kakayahan siyang i-transform ang mga housemates ayon sa kanyang kagustuhan. Siya ay tila isang boss at nakatingin sa mga ginawa ng kanyang mga empleyado (housemates), upang makita kung ano ang nararapat na pagsubok na ibigay, kaparusahan sa mga hindi sumunod sa kanya at mga dapat ipakita sa taong bayan. Kung naayon lang kay kuya ang mga dapat gawin at dapat ipakita, nasaan na dito ang realidad? Kung umaayon ang mga housemates kay kuya na nakakakita sa kanila at gayundin sa mga taong nanunuod, nangangahulugan lamang na ito ay isang simulacrum? Sila ay mga manufactured image ni kuya. Palawakin pa natin.

Noong 16^th century binigyan pakahulugan ang salitang “simulacrum” bilang representasyon ng isa pang bagay. Mula sa salitang latin na “simulare” na ang kahulugan ay “to make like, to put on appearance of.” Tulad ng istatwa o kaya naman ng paintings.

Noong 19^th century binigyan konsepto ni Frederic Jameson ang photorealism bilang halimbawa ng artistic simulacrum.

“Where a painting is created by copying a photograph that is itself a copy of the real.”⁶

Ang bahay ni kuya ay maituturing din na tulad ng konsepto na photorealism ni Jameson sapagkat bukod sa isang artipisyal na environment ang bahay ni kuya ay ang mga pangyayari dito ay hango sa totoong buhay. Ano nga ba ang kahulugan ng salitang hango? Batay o sa ingles ay based, na ang kahulugan ay ibatay, pagbatayan. O kasingkahulugan ng tulad. Kung ganito ang sitwasyon, ang bahay ni kuya ay tulad ng photorealism. Isang “artistic simulacrum”. Hinango ang mga pangyayari sa totoong buhay upang magkaroon ng sarili niyang realidad na nakikita ng buong bayan. Ito ang teleserye ng totoong buhay. Tahasang itinulad sa totoong buhay. Ito ay parang isang copycat na tulad ng konsepto sa photorealism.

Ang usaping simulacrum ay isa sa mga nakapukaw ng pansin ng mga pilosopo. Para sa konsepto ni Plato, mayroong dalawang uri ng “image making” Una ay ang “faithful reproduction”, pagsubok ng pagkopya ng orihinal na kopya. At ang ikalawa ay tinawag niya nang “intentionally distorted, sinadya upang gumawa ng isa pang kopya na lalabas na tama sa mga nakakakita. Binigay ni Plato bilang halimbawa ang greek “statuary” na ayon sa kanya “Which was crafted larger on top than bottom so that the viewers from the ground would see it correctly. If they could view it in scale, they would realized it was malformed.”.

Para naman sa makabagong panahon, sinabi ni Baudrillard na “simulacrum is not copy of the real, but becomes truth in his own right”. Ito ang ibig kong sabihin sa umpisa. may sarili nang katotohanan/reality ang simulacrum, bagamat “kopya” o hango mula sa “tunay na buhay” ang ilang elemento nito. Ironically, kahit hango sa tunay na buhay ang ibang elemento, pag inilagay na ang mga ito sa o bilang simulacrum, wala na siyang kahalintulad sa katotohanan, unless may “tunay” na Big Brother sa labas ng TV. Kung para kay Plato ang “image-making” ay nahahati sa dalawa, nakitaan naman ito ni ni Baudrillard ng apat na uri. Una ay ang basic reflection of reality, pangalawa ay pervasion (perversion?) of reality, pangatlo ay pretense of reality at ang huli ay ang simulacrum. Na ayon sa kanya “bears no relations to a reality whatever”. Ginamit ni Baudrillard ang konsepto ng Diyos (God) bilang halimbawa ng simulacrum.

Si Big Brother bilang boses lamang ay isang simulacrum. Nagiging totoo siya sa mata ng mga housemates dahil sa kanyang kakayahan na mapasunod ang lahat ayon sa batas ng kanyang bahay. Sa loob ng kanyang bahay bilang isang panginoon ay nagagawa niya ang kanyang nais ayon sa kanyang kagustuhan. Ito ay tulad din ng “image-making”. Ang paggamit ng konseptong realidad upang maging totoo ang mga pangyayari sa loob ng bahay ni kuya. Nagiging totoo sa sarili niyang realidad. Nagiging totoo ayon sa kagustuhan ng may kapangyarihan. (si kuya). Si kuya bilang halimbawa ng “pretense reality” (where there is no model) na boses lamang ang naririnig. Kung saan sa kapangyarihan niya bilang boses lamang ay nagiging totoo siya sa mata ng lahat bagamat siya ay isang “ilusyon” lamang, ngunit isang ilusyong may sariling katotohanan. Isang boses na kumakatawan sa isang katauhan upang maging totoo at magkaroon ng sarili niyang realidad.

Kaugnay nito ang sinulat ni Geoffrey Batchen na “Specters of Cyberspace”. Dito binigyan pakahulugan niya ang Virtual Reality. Ayon sa kanya “Virtual Reality is a reality which is apparently true but not true, a reality which is apparently real but really real.”⁷

Ang bahay ni kuya ay maituturing na virtual world na kinokontrol ni kuya. Tulad ng virtual world nagkakaroon din ng sariling realidad ang bahay ni kuya. Si kuya din bilang isang virtual. (not real but may display the full qualities of real.) Ang lahat ng mga pangyayari dito ay nakaset na ayon sa kagustuhan ni kuya upang maipakita na ito ay isang katotohahan.

Isang patunay pa ito ng sinabi ni Baudrillard na, “All that is visualized there, in the operation Big Brother, is pure virtual reality, a synthetic image of the banality, produced: as in a computer. The equivalent of a ready-made - a given transcription of everyday life - which is itself already recycled by all current patterns.⁸

Kaunay nito sinabi pa ni Baudrillard na “simulacra is copy without original” Ikinumpara niya ito ng tulad ng Integrated Spectacle ni Debord. Ayon sa kanya, “The Integrated Spectacle like the simulacra, pervades, and overtakes all of reality, making every relationship without recourse to a real” - tulad ng virtual worlds, simulated life (tulad ng Pinoy Big Brother) at Internet. Kung saan sa likod nito ayon kay Baudrillard ay “there is no there”.

Ang Pinoy Big Brother ay higit pa sa representasyon ng realidad. Ito ay hyperreal. Hindi ito naka-refer sa totoong mundo. Naka-refer ito sa sarili niyang mundo. “It is a representation of that which has no original”.

Ang programang ito ayon kay Baudrillard ay “media illusion of live reality”. “In this space, where everything is meant to be seen (as in ‘Big Brother’, other reality-TV shows, etc.), we realize that there is nothing left to see. It becomes a mirror of dullness, of nothingness, on which the disappearance of the other is blatantly reflected (even though the show alleges different objectives). It also reveals the possibility that human beings are fundamentally not social. This space becomes the equivalent of a “ready-made” just-as-is (telle quelle) transposition of an ‘everyday life’ that has already been trumped by all dominant models. It is a synthetic banality, fabricated in closed circuits and supervised by a monitoring screen.”⁹

               Balikan natin ang halimbawa ni Baudrillard na ang Disneyland bilang simulacrum. Ayon sa kanya, "Disneyland is a perfect model of all the entangled orders of simulation. To begin with it is a play of illusions and phantasms: Pirates, the Frontier, Future World, etc. This imaginary world is supposed to be what makes the operation successful. But what draws the crowds is undoubtedly much more the social microcosm, the miniaturized and religious reveling in real America [...]. You park outside, queue up inside, and are totally abandoned at the exit [...]. The contrast with the absolute solitude of the parking lot- a veritable concentration camp - is total".10

                    Ang bahay ni kuya ay tulad din ng disneyland. Ika nga nila “ ang pinakasikat na bahay ni kuya”. Ang representasyon ng bahay ng lahat ng bahay. Kagaya ng Disneyland ang istruktura ng bahay ni kuya ay nakaset na para sa mga housemates. Bago pa lamang pumasok ang mga housemates, nakaayos na ang mga kagamitan para sa mga housemates. Ngunit hindi lamang ang mga ito subalit gayundin ang mga batas sa loob ng bahay ni Big Brother. At kung ang disneyland ay isang imaginary, ang Big Brother din ay isang imaginary din kung saan ang totoong mundo ay nasa labas. Si kuya bilang isang panoptic na nasusunod sa kanyang bahay ay nagiging higit pa ito sa totoo. 

                               Ngunit ano ba ang nagtutulak sa ganitong porma ng aliw? Katulad ng Pinoy Big Brother at iba pang porma ng aliw. At bakit marami ang nahuhumaling sa ganitong palabas?

               Para kay Mitchell na sumulat ng What Do Picture Wants? Binigyan konsepto niya ang salitang “image”, “object” at “media”

               “By “image” I mean likeness, figure, motif or, form that appears in some medium or other. By “object” I mean the material support in or on which image appears, or the material thing that an image refers to or brings into view. I also want, of course, to evoke here the concepts of objecthood and objectivity, the notion of something that is set over agonists a subject. By “medium” I mean the set of material practices that brings an image together with an object to produce a picture.”11

                               Kung gayon ang konsepto ng bahay ni kuya bilang isang makabagong reperesentasyon ng lahat ng bahay sa kasalukuyan ay isang “image”. Samantala ang mismong bahay ay ang “object”, kung saan ang object ang sumusuporta sa image upang ito ay magkaroon ng sariling katotohanan. At bilang pagkakaroon niya ng sarili niyang katotohanan ito ay nagiging isang “medium” na pinalalaganap naman ng midyum, aparato at industriya ng telebisyon – ang “ecosystem” kung saan nabibigyang buhay ang bahay ni Big Brother bilang “Image,” “Object” at “Medium.”  

Ang bahay ni kuya bilang isang simulacrum ay ang dahilan kung bakit ito kinakagat ng masa. Sa programang ito ay hindi lamang si kuya ang nakakakita lahat subalit gayundin ang mga manunuod. Ang porma na palabas na ito ay kasama ang mga manunuod para makitingin sa mga pangyayari sa loob ng bahay. Kung saan ay walang maaaring itago sa mata ng lahat,. Tulad ng Disneyland at ibang theme parks ay hindi na natin nalalaman ang kung ano ba ang totoo sa hindi.

“Big Brother represents the triumph of hyperreality which seems more real than real and our fascination with the obscenity of objective reality. The heightened participation it allows in surveillance (na naka-angkla sa konsepto ng panopticon ni Foucault) and telepresence is also part of its appeal. As Baudrillard clarifies, the obvious goal of this kind of reality television is to enslave the spectators who are victims. But the victims are quite willing. They are rejoicing at the pain and the shame they suffer.”¹²

Si kuya bilang isang panopticon na nasusunod sa lahat ay gumagawa ng paraan upang mas maging tanggap sa panlasa ng mga masa. Ang pagiging hyperreal ng nasabing programa, dagdagan mo pa ng mga tasks at batas na pinaggagawa ni kuya ay lalong nagpapaengganyo sa mga manunuod upang tangkilikin ang ganitong uri ng programa.

Ayon kay Derrida, “That reality television takes its market into account in its production; artifactuality is determined by market forces as journalists and reality television actors seek to project an image that is pleasing and appealing to audiences as consumers This also leads to falsification, as so called ‘live’ images, rather than being reality, are often edited, cut and recontextualized with a certain politics in mind.”¹³

Dito nakikita na ang “reality” ay processed, recontextualized, cut, edited – isa ibang salita – “made” na sabi nga ni Baudrillard, hindi bilang “copy” kundi “another reality.”

Mula pa din sa Librong “What Do Picture Wants?” ni Mitchelle, “Heidegger proposed, famously, that we live in ‘the age of the world picture,’ by which he meant the modern age in which the world has become a picture- that is, has become a systematized, representable object of technoscientific rationality: World picture…does not mean a picture of the world but the world conceived and grasped as picture.”¹⁴

Ang Pinoy Big Brother ay nangangahulugan lamang na hindi tulad ng isang “picture” lamang, bagkus nagkakaroon ng sariling realidad na naka-ugnay sa atin at gayundin sa sarili nating mundo. Hindi din bilang isang “ilusyon” subalit bilang isang “real.” Hindi lamang isang kopya o isang “real” “fake worlds”. Kung saan ang mga manunuod ay hindi lamang isang manunuod bagkus isa ring aktibong participant na inilalagay ang kanilang sarili sa mundo at lugar ng Pinoy Big Brother.

________________________________________________________________

¹Chung Chin-Yi, “Hyperreality, The Agency and the Phenomenon of Reality Television.” http://www.cerecration.org/chungchinyi.html retrieved December 7, 2007

²Sturken and Cartwright, “Practices of Looking, Spectatorship, Power, Knowledge” (Oxford University Press, 2001) p.99

³ ibid p.99

⁴ Jessica Evans and Stuart hall, “Visual Culture Reader”, “Michel Foucault, Panopticism” (London Sage Publication, 1999) p. 66-67

⁵ ibid p.67

⁶ “simulacrum: Answers.com” http://www.answers.com/topic/simulacrum retrieved December 1 2007

⁷Nicholas Mirzoeff, ”The Visual Culture Reader”, “Specters of Cyber Space by Geoffrey Batchen” (Routledge London and New York 1998) p.273

⁸ Baudrillard Jean, “The Violence of Image” http://www.egs.edu/faculty/baudrillard/baudrillard-the-violence-of-the-image.html retrieved December 7, 2007

9 Baudrillard Jean, “Dust Breeding” Translated by François Debrix

http://www.egs.edu/faculty/baudrillard/baudrillard-dust-breeding.html retrieved November 21, 2007

¹⁰ Taboo Monkey BlueBlog “Ecclesiastes, the Simulacrum, Baudrillard and Disneyland” http://tabootenette.tblog.com/post/1969940454 retrieved November 31, 2007

¹¹ WJT Mitchell What Do Pictures Want? The Lives and Loves of Images (Chicago and London: The University Of Chicago Press, 2005), Preface

¹² Chung Chin-Yi, “Hyperreality, The Agency and the Phenomenon of Reality Television.” http://www.cerecration.org/chungchinyi.html retrieved December 7, 2007

¹³ ibid

¹⁴ WJT Mitchell What Do Pictures Want? The Lives and Loves of Images (Chicago and London: The University Of Chicago Press, 2005), Preface

Nais ko lang ibahagi :)

De La Salle University

Manila, Philippines

Isinumite ni: Juanito N. Anot Jr.

MAARFIL

Isinumite kay: Dr. Aurora Batnag

Abril 12, 2008

Ang Mga Teksto ng mga Advertisment: Pagsusuri sa mga “tagline”ng mga Ads

Mula sa konsepto ni Guy Cook tungkol sa “advertising”, ang papel na ito ay tungkol sa pagsusuri sa mga kilalang “tagline” o “advertisement slogan” na ginagamit ng mga ibat ibang produkto sa bansa natin sa kasalukuyan.

Sa librong, “The Discourse of Advertising”, binigyan pakahulugan ni Cook ang advertising ng ganito. “Defined very generally, advertising is “the promotion of goods or services for sale through impersonal media”, But in this book the term is interpreted both more broadly and more narrowly: more broadly because it includes ads which do not offer a product at all; more narrowly because, with the advent of tv advertising in the 1950s, advertising was transformed in a character, and the word “advertisement”, out of context, is no longer associated equally with everything which falls under dictionary definition.1

Kasabay ng pagkalat ng ibat-ibang advertisement ay gayundin ang pagsulputan ng ibat-ibang gimik ng mga binebentang produkto upang tangkilikin ito ng mas nakararami. At isa na dito ay ang paggamit ng mga tagline o advertisement slogan ng mga produkto. Mga tagline na tumatatak sa isipan ng mga tao na siyang tumutulong sa mga produktong ito upang lubos na makilala. Layunin ng papel na ito na pag-aralan ang mga salitang ginamit sa mga tagline ng ibat ibang produkto sa kasalukuyan at kung ano ang naging pagpapakahulugan nito. Gayundin ang implikasyon nito sa mga tao. Ang mga sinuring ads ay nakuha mula sa mga magazines, pahayagan, billboards, internet at telebisyon mula nakaraang taon hanggang sa kasalukuyan.

Balikan natin ang konsepto ni Ferdinand De Saussure tungkol sa semiotics. Ang semiotics ay isang sangay ng linguistika na nag-aaral ukol sa siyensiya ng mga simbolo o sign. Ang sign o simbolo ay maaaring salita, tunog o isang larawan. Para kay Saussure ang sign o simbolo ay nahahati sa dalawang sangkap. Una ay ang “signifier” (maaaring tunog, imahe o salita). At ang ikalawa naman ay tinawag niyang “signified” kung saan ang konsepto ay nirerepresenta ng signifier o ang kahulugan nito.2

Upang lubos nating maunawaan si Saussure ay bigyan natin ito ng halimbawa. Tingnan natin ang ipininta ni Rene Magritte na kilala sa titulong “Treachery of Images” Isang larawan ng isang pipe at sa ilalim nito ay nakasulat ang katagang “This is not a pipe”. Marahil ay nagtataka ka bakit nakasulat sa ilalim ng larawan ay ganito samantalang kitang-kita naman sa larawan na ito ay isang pipe? Ito ang kasagutan..Tama nga na ang kanyang ipininta ay talagang isang pipe subalit nais ipabatid ng gumuhit na ang nakasulat sa ilalim nito na “This is not a pipe” ay mayroong iba pang kahulugan. Ibig niyang sabihin sa katagang “This is not a pipe” ay hindi ito isang totoong pipe na nahahawakan at nagagamit bagkus ito ay isang reperesentasyon lamang. Isang painting lamang at hindi materyal na bagay. Sa ibinigay kong halimbawa ang “signifier” ang imahe ng pipe kasama ang katagang “This is not a pipe”, samantalang ang ”signified” o kahulugan naman nito ay isang imahe lamang ito o reperesentasyon ng pipe. Hindi totoo bagkus isang painting lamang.3

Kaugnay nito ay mayroon tayong tinatawag na order ng komunikasyon. Ang pagproseso ng isang tao sa nakikita niya ay mayroong first order, second order at third order na pagpapakahulugan. Maaaring iba-iba ang pagpapakahulugan natin sa ibat-ibang bagay na nakikita natin o nababasa natin. Halimbawa ang larawan ng isang tigre. First order ay tumutukoy ito sa isang hayop. Second order ay sumisimbolo naman ito sa katapangan at ang third order naman ay maaaring pagbibigay halaga sa hayop na ito.

Mula dito ay simulan natin ang pagsusuri sa mga tagline ng ibat-ibang produkto. Una nating suriin ang tagline ng produktong Red Horse. Ang nasabing produkto ay kilalang-kilala hindi lamang bilang isang masarap na beer subalit gayundin sa tagline nitong “Ito ang tama”.Tulad ng aking tinuran kanina tungkol sa konsepto ni Sassure, ang sign o simbolo ay nahahati sa dalawa. Ang “signifier” at “signified”. Sa produktong ito gagamitin nating “signifier” ang katagang “Ito ang tama” (Red Horse Beer). Mula sa ating “signifier” ay maraming maaaring ipakahulugan tayo dito o gawing “signified”. Maaaring “Ito ang tama”, ito ang tamang produkto na dapat bilhin. Mali ang pagpili o pagtangkilik sa ibang produkto bagkus “Ito ang tama”. O kaya nama’y tama ang lasa at swak na swak sa iyong panlasa ag beer na ito kaya “Ito ang tama”. Bukod dito maaari din nating bigyang pakahulugan ang tagline na ito ng ganito, “Ito ang tama” o “Ito ang may tama”. Ang salitang “may tama” sa usaping inuman ay ginagamit kapag ang umiinom ng alak ay nakarami na at nalasing na. Nagiging resulta ng pagkawala sa sarili o may tama na. Maaaring ipinahahatid din nito na “Ito ang may tama”. Kapag uminom ka nito at tiyak na malalasing ka at magkakaroon ng tama. Maaaring din nating gawing signifier lamang ang tagline na “Ito ang tama”. At ang signified naman nito ay Red Horse, sapagkat tanging ang Red Horse lamang ang kilalang gumagamit ng ganitong tagline.

Pansinin naman natin ang mga tagline ng dalawang naglalakihang kompanya ng fastfood, ang Jollibee at ang Mc Donalds. Ang Jollibee ay kilala sa tagline na “Langhap Sarap” samantalang ang Mc Donalds naman ay “Love ko ‘to”. Malaki ang pinagkaiba ng konspeto ng dalawang kompanya pagdating sa pagbuo ng kani-kanilang tagline. Ngunit iisa lamang ang kanilang layunin, ang manghikayat ng mga tao. Una nating tingnan ang ginamit ng Jollibee na tagline na “Langhap Sarap”. Ano nga ba ang kahulugan ng salitang “langhap”? Ibig sabihin nito ay amoy. Mula sa tagline na ito ng Jollibee ay simple lamang ang ipinapabatid nitong mensahe, na amoy pa lang ng kanilang mga pagkain ay masasarapan ka na, lalo na kung titikman mo pa.

Para naman sa Mcdonalds na kilala sa tagline na “Love ko ‘to”. Ang tagline na ito ay hindi lamang ginagamit sa ating bansa subalit gayundin sa bansang gaya ng China, Germany at marami pang iba. Bagamat gamit ang sarili nilang wika ay iisang konsepto lamang ang ginamit. Ang konsepto ng love. Ang salitang love o pagmamahal sa tagalog ay kasingkahulugan ng pag-ibig. Kapag mahal mo ang isang tao o bagay ay bibigyan mo ito ng pagpapahalaga at hindi mo hahayaang mawala ito sa iyo. Kung gayon, ipinapakita sa tagline na ito ang pagpapahalaga o pagmamahal ng mga taong tumatangkilik sa produkto ng Mcdo. Gumamit ito ng mga salitang “ko” at “to”. Kung mapapansin ang ugnayan ng mga salitang ginagamit ay lumalabas na may tonong pang-aangkin sa pagmamahal. Ang salitang “‘to” na orihinal ng salitang “ito” ay ginamit din sa tagline upang maging tugma sa salitang “ko”. Bukod pa diyan, ang salitang “Love ko ‘to” ay katumbas din ng “Love ko Mcdo”.

Kaiba naman ito sa estilong ginamit ng Sun Cellular at Knorr Real Chinese Soup. Sa produktong Sun Cellular ginamit nito ang tagline na “Sun tawag lang yan”, makikita na ang salitang “sun” ay ipinalit sa salitang “isang” upang mas mabigyang diin ang pangalan ng kanilang produkto. Mapapansin din na magkatunog ang salitang “sun” at “isang”. Magkaiba man ang kahulugan ng dalawang salita ngunit dahil sa konsepto nito ay nagkakaroon ito ng ugnayan at nagmimistulang magkapareho ang kahulugan. Pinalitan ng salitang “sun” ang salitang “isang” upang maiugnay ito sa produkto. Mula pa rin kay Sassure ang pagpapakahulugan ko dito ay kapag ito ang network na ginamit mo ay tiyak na “sun” (isang) tawag lang ay maaabot mo agad ang iyong kausap. Di man tahasang sinasabi subalit maaari ding ipinababatid din nito na hindi ito tulad ng ibang produkto na nagkakaproblema sa kanilang mga network. Sumunod naman ang tagline ng Knorr Real Chinese Soup na “Soupah Sagana”. Gaya ng tagline na “Sun tawag lang yan”, ng sun ay pinalitan din ng salitang “soupah” ang salitang “super”. Inuugnay muli ito sa produkto sapagkat ang kanilang produkto ay isang soup. At para lalo na ring mabigyang diin ang kanilang produkto na soup. Simple lamang ang nais ipakahulagan ng tagline na ito. Sinasabi ng produktong ito na sagana ito sa masusustansiyang sangkap.

Bagamat napapalitan ang mga salita ay nakukuha pa din natin ang gustong ipabatid nito. Ang ganitong uri ng diskurso ng ads ay tinatawag na puns o “play on words”. Ito ay ginagamit upang mas maalala ng mga mamimili ang isang produkto dahil sa makatawag pansing anyo nito.

Ayon kay Cook, “Play languages are defined by Sherzer (1992) as “linguistics codes derived in common use in a particular speech community. “4

Madalas gamitin ng mga advertiser ang ganitong uri ng estilo sa pagpopromote ng kanilang mga produkto. Dahil dito nagiging pamilyar na tayo kaya’t madali nating nabibigyan pakahulugan ang mga produtong gumagamit ng ganitong estilo.

“A pun is a phrase that deliberately exploits confusion between similar-sounding words for humorous or rhetorical effect.”5

Kung babalikan natin ang dalawang halimbawa, sa unang tingin ay nagreresulta ito sa pagkalito dahil sa paglalaro ng mga salita subalit dahil nga sa pamilyar na tayo sa mga ugnayan ng salitang ginamit ay mabilis nating nareresolba ang pagpapakahulugan dito.

Para kay kay Walter Redfern, “"To pun is to treat homonyms as synonyms”6

Sa tinuran nito ni Redfern makikitaan agad sa tagline ng ”Sun Cellular” at “Knorr Real Chinese Soup na akma at magandang gawing halimbawa. Ang “homonyms” na nangangahulugang salawang salita na magkatunog samantalang ang synonyms naman ay nangangahulugang dalawang salita na magkasingkahulugan. Sa tagline na “Sun tawag lang yan” Ang salitang “sun” ay katunog ng salitang “isang” kung saan ito ay nagkakaroon ng parehas na kahulugan. Maaaring ipinababatid nito na “sun” na mismong tumutukoy sa produkto o “isang” na “Isang tawag lang yan”. Gayundin ang tagline na “Soupah Sagana”. Ang salitang “soupah” na katunog ng salitang “super” ay nagkakaroon ng parehong kahulugan. “Soupah” na tumutukoy sa produkto ng Knorr na “soup” o “soupah” na kasingkahulugan ng “super”.

Narito pa ang ilan sa mga produkto na gumamit din ng pun o paglalaro sa mga salita. Ang Wendys Deliviries na mayroong tagline na “Dial hungry na kayo”. dito ipinapakita na muling nagpapalitan ang mga salitang “dial” at “dahil”. Muling mapapansin na makatunog ang dalawa kaya’t nagkakaroon ng parehong kahulugan. Dial hungry na kayo o dahil hungry na kayo ay maaari mong idial ang iyong telepeno upang tumawag sa kanila at magpadeliver ng pagkain.

Ang penshoppe naman na kilala sa mga produkto ng damit ay gumamit ng ganitong tagline “My stuff My stop”. Muli ang dalawang salitang ginamit ay magkatunog at mistula na ding magkapareho ang kahulugan.

Tulad ng aking tinuran kanina bagamat nagpapalitan ang mga salita ay nakukuha pa din natin ang kahulugan nito. Ayon kay Barthes, anchorage ang tawag sa paggamit ng isang grupo ng salita para resolbahin ang interpretasyon dito.

“Anchorage is text (such as a caption) that provides the link between the image and its context; the text that provides relevance to the reader.”7

Sa pagkakataong ito nalalaman natin kung anong klaseng produkto ang tinutukoy sa pamamagitan ng paglalagay ng tagline kasunod ang pangalan ng produkto. Tulad ng “My stuff, My stop” ng Penshoppe. Kung hindi ito susundan ng “Penshoppe” ay mahihirapan tayong malaman kung ano ang nais ipabatid ng mga katagang ito.

Sumunod naman ay ang bagong komersyal ng Chowking na gumamit din ng pun. Isa sa mga produkto na sikat na sikat sa Chowking lalo na ngayong tag-init ay ang produktong halo-halo. Bilang pampukaw sa mga mamimili ay ginamit nila ang tagline na ito, “Hello-Halo”. Ang salitang “hello” na ginagamit sa pagbati sa isang tao. Para sa akin iniuugnay nito ang pagsalubong sa panahon ng tag-init kaya’t ginamit ang salitang “hello”. Muli dalawa ang pagpapakahulugan dito. Hello-Halo at Halo-Halo.

Sa kabilang dako ang iba namang produkto ay gumagamit ng tagline sa paraang paggamit ng mga tayutay. Ang mga kadalasang ginagamit ay metapora at metonomy. Ang metapora o pagwawangis ay ang direktang pagkukumpara sa dalawang bagay. Gaya ng produktong Absolute Mineral Water, gumamit ito ng tagline na ganito “Love is Pure, Love is Abosolute”. Makikita na diretang ikinumpara ang pagmamahal bilang “pure”o puro sa pagmamahal sa “Absolute”.8

Gayundin ang ginawa ng produktong Silka Papaya. Para sa produktong ito naman ay “Alagang Papaya, Alagang Silka”. Gaya ng naibibigay ng papaya ay gayundin ang maaaring maibigay ng sabong silka papaya. Tahasang kinumpara ang papaya sa produktong silka.

Ngayon naman ay tumungo tayo sa konsepto ng Interpellation ni Louis Althuser. Ang interpellation ay ay isang moda ng pakikipag-usap sa mga tekstong pang-adbertismo, kung saan nakaugnay ang mamili sa nagbibigay ng testimonya at pansamantalang sumasagot sa ginawang pakikipagtalasatasan. Halimbawa niya ay ang isang pulis na sumigaw ng “Hoy, ikaw!”. Mayrong isang lilingon at sasagot sa tawag ng pulis.9 Ganito din ang ginagawa ng mga ads. Halimabawa na lang ay ang produktong “Clear”. Bago lamang ang produktong ito subalit madaling nakilala at tinangkilik ito ng mga tao dahil sa tagline nitong “nagclear ka na ba?” o nasubukan mo na ba ang shampoong clear? Syempre ang mga taong nakagamit nito ay maaaring sasagot ng “oo”. Sa pamamagitan nito ay nagagawa ng mga advertayser na para lang sa kanila ang produkto.

Ang produktong PH Care naman ay direktang kinakausap ang mga kababaihan sa pamamagitan ng tagline nitong “Pag may partner ka na, dapat extra care”. Na dapat pangalagaan ang kanilang kababaihan sa pamamagitan ng paggamit nito lalo na’t kung may asawa ka na.

Samantala ang produktong Hello naman ay tatakamin ka sa tagline nitong, “Non-stop ang action dahil sa sarap ng light wafers wrapped in chocolate, “di mo talaga titigilan ang Hello!”. Sinasabi nito na kapag natikman mo ang produktong ito ay tiyak na uulit-ulitin mo at hindi titigilan ang pagkain dahil sa sarap nito.

Ang produktong Ampalaya Plus naman ay direktang kinakausap ang mga tao na, “Huwag magpabaya sa diabetis!”, na pangalagaan ang kalusugan at gumamit ng kanilang produkto upang hindi magkaroon ng diabetis.

Ang Coke naman ay kilala sa tagline na “Buhay Coke, Buksan Mo”. Kinakausap pa din ang mga mga tao sa pamamagitan ng paggamit ng salitang “mo”. Ipinapapatid nito na subukan mo ang pag-inom ng coke nang maranasan mo ang buhay kapiling ang coke.

Argumento naman ang tawag sa mga advertisement na gumagawa ng proposisyon sa kanilang mga produkto. Tulad ng produktong Alaska na mayroong tagline na “Sa sustansiya’t lasa, Wala paring tatalo sa Alaska”. Sinasabi na produktong ito na walang pa ring makakatalo sa kanilang ibang produkto pagdating sa sustansiya at lasa.” Mas malaki sa iba! Big time evap! Everyday sarap!”. Iyan naman ang ginamit ng produktong “Angel Evaporada”. Na ang mas malaki ang kanilang produto kumpara sa ibang produkto gaya ng Alaska.

Ang Solmux naman kilala hindi lamang dahil sa endorser nito na si Aga Mulach subalit gayundin sa tagling nitong “Solmux, gamot na may ibubuga”. Sinasabi nito na ito talaga ang gamot na talagang kapaki-pakinabang.

“Dito na tayo sa totoo”, ito naman ang tagline ng Emperador Brandy. Ang kanyang tagline ay nagsasabi na ito talaga ang totoong alak na dapat na tangkilikin

Sa pagbasa ng mga tagline ng produkto ay kailangan din natin ng preffered readings. Ginagawa ng mga advertayser na iisa lamang ang kahulugan o interpretasyon ng kanilang ginagamit na mga tagline bagamat ang iba sa mga ito ay hindi lamang iisa ang nais ipakahulugan. Balikan natin ang tagline na Napoleon Grande. Isang tagline na tumatak sa isipan ng nakararami at naging isang kontrobesyal dahil sa tagline nitong, “Nakatikim ka ba ng kinse anyos?” Para sa mga advertayser iisa lamang ang kahulugan nito. Kung nakatikim ka na ba ng Napoleon Grande na labing-limang taon na ang serbisyo. Subalit dahil sa konseptong ito ay maraming nagalit sapagkat ito daw ay paglapastanagan sa mga kababaihan. Sa pagkakataong ito ay sumipi ako ng iba pang ads sa kasalukuyan na gumamit din ng ganitong uri ng estilo.

Ang produktong Rhino Herbal Tea for Men ay gumamit ng tagline na ito, “Siguradong uulit ka pa!”. Bagamat hindi ito tulad ng tagline ng Napoleon Grande ay may iba pang ding kahulugan na maaaring maglaro sa iyong isipan. Maaaring literal na uulit ka pa ng pag-inom nito kapag nasubukan mong tikman dahil sa sarap nito. O kaya naman maaaring uulit ka pa sa pakikipagtalik sa iyong kasintahan. Mapapansin din ang paggamit ng tandang padamdam na nagpapakita ng masidhing damdamin. Bagamat mga salitang ginamit lang ang tanging sinusuri ay nais ko ding ipabatid na malaki din ang maitutulong ng mga larawan na nakapaligid sa mga tagline na ito. Subalit ang salita ay isang napakapangyarihan na sandata sa ating lipunan lalo na kung hindi ka maingat sa paggamit nito..

Sumunod naman ay ang “Got the balls for it” ng No Fear Underwear. Kung isasalin mo na literal sa tagalong ang tagline ito ay “May bola ka ba para dito?”. Sa ating lipunan na alam naman natin na ang underwear na para sa lalaki ay ginagamit bilang proteksyon sa kanilang pagkalalaki. Dito ang “balls” na tinutukoy ay ang “bayag” ng mga lalaki. Syempre hindi naman ginagamit ang brief para sa literal na bolang pambasketbol o ano pa man.

Kaugnay ng preffered readings ay papasok na ang konsepto ng Intertextuality ni Julia Kristeva. “Intertextuality is the shaping of texts' meanings by other texts.”10

Mapapansin na sa mga una kong halimbawa ay maraming maaaring ipakahulugan dito. Bagamat para sa mga advertiser ay iisa lamang ang kahulugan nito subalit para sa iba naman ay mayroong pang ibang kahulugan ito.

Subalit hindi naman lahat ng produkto ay gumagamit ng ganitong estilo, may mga iba naman na simple lamang ang mensahe at hindi nagbibigay ng iba pang kahulugan.

Bagamat magkakaiba ang mga estilo na ginagamit ng mga advertiser sa panghihikayat ng mga tao ay hindi natin maiaalis ang implikasyon nito sa ating lipunan. May mga advertisment na gumagamit ng mga tagline na nagpapakita ng pagpapahalaga sa mga tao subalit sa likod pa din nito ay ang makapagbenta sila ng produkto. Karamihan sa aking mga nasaliksik na advertisment ay gumagamit ng ingles sa kanilang mga slogan. Nangangahulugan lamang na nakikipagsabayan na ang ating bansa sa globalisasyon, kung saan nauunawaan ito ng mas nakararami sa buong mundo.

May mga produkto din na nagtatakda kung ano ang maganda sa pangit. Halimbawa na lang ay ang tagline ng Master Eskinol na “Ito ang sikreto ng mga gwapo”. Ang gumagamit lang nito ay ang mga gwapo, kung hindi ka gumagamit nito ay hindi ka gwapo. Ang paggamit nito ang sikreto para ikaw ay gumawapo. Paano na kung isinilang ka talagang hindi gwapo? Ang iba naman ay lumalapastangan sa pagkatao ng iba. Di man tahasan subalit nagdudulot pa din ng hindi maganda sa ating lipunan.

Ito ang sinasabi ko kanina, sa makabagong pagapakahulugan ni Cook sa salitang “Advertisment”.

“Defined very generally, advertising is “the promotion of goods or services for sale through impersonal media”, But in this book the term is interpreted both more broadly and more narrowly: more broadly because it includes ads which do not offer a product at all; more narrowly because, with the advent of tv advertising in the 1950s, advertising was transformed in a character, and the word “advertisement”, out of context, is no longer associated equally with everything which falls under dictionary definition.11

Na hindi lamang layunin nito na magbenta ng mga produkto bagkus nagpapakita din ito ng hindi magandang epekto sa ating lipunan. Sa huli ay nasa atin pa din ang responsibilidad kung tatanggapin ba natin o hindi ang mga mensahe ng adverstiment. Nasa atin na iyon kung tayo ay magpapasilaw at magapalamon sa mga hindi magandang mensaheng ipanahahatid nito sa atin. Maging matalino, magmasid at mapanuri sa mga teksto ng advertisment. Ang mga tagline o advertisment slogan, tulad ng aking tinuran kanina ay mga signs o simbolo na malaki ang ginagampanan sa ting lipunan. At bilang pagtatapos ay iiwan ko itong kataga na tinuran ni Umberto Eco, Para sa kanya ,” A sign is anything that can be use to tell a lie”.12

________________________________________________________________

Mga Sanggunian

1 Cook Guy, “The Discourse of Advertising” (London: Routledge, 1992) Foreward

2 Chandler, Daniel, “Semiotics for Beginners” http://www.aber.ac.uk/media/Documents/S4B/sem01.html Nakuha noong Marso 12, 2008

3 Sturken and Cartwright, “Practices of Looking, Spectatorship, Power, Knowledge” (Oxford University Press, 2001) p. 15

4 Cook Guy, “Language Play, Language Learning” (Oxford University, 2000) p.

5 “Pun” http://en.wikipedia.org/wiki/Pun-pun Nakuha noong Marso 12, 2008

6 ibid

7 “Unit 3: The language of advertisng Advanced analytic concepts Anchor and relay” http://www.stanford.edu/class/linguist34/Unit_03/anchor-relay.htm Nakuha noong Marso 2, 2008

8 “Ang Winiwika ng mga Billboards” http://www.geocities.com/cher_mione/billboard.html Nakuha noong Marso 16, 2008

9 “Interpellation” http://en.wikipedia.org/wiki/Interpellation Nakuha noong Abril 4, 2008

10 “Intertextuality” http://en.wikipedia.org/wiki/Intertextuality Nakuha noong Abril 4, 2008

11 Cook Guy, “The Discourse of Advertising” (London: Routledge, 1992) Foreward

12 Umberto Eco, “Semiotics and Ads” http://www.uvm.edu/~tstreete/semiotics_and_ads/ eco umberto Nakuha noong Abril 8, 2008

Hey!

Makalipas ang mahabang panahon ay nagkaroon din ako ng pagkakataon na makagamit ng computer. Tuloy na ako sa SPED, matapos nang mahabang panahon na pakikiusap ay nakuha ko naman ang gutso ko. Ngunit ang kapalit pala nito ay ang pagkawala ng lahat sa akin. Nawala na siyang tuluyan naapektuhan ang aking sarili at mas humaba pa ang paggawa ko ng tesis. Kahapo ay nasa Mega Mall ako, nag-iikot at umaasa na masilayan ko man lang ang kanyang mukha kahit sa malayo. Subalit ako ay nabigo at sa halip ay napadpad ako sa pakikipag-usap sa issurance company. Okay naman sana kaso nung dulo pinipilit na ako kaya nagalit ako at nagtaas ng boses. Nalulungkot ako kahapon kayat umupo muna ako sa Global Pinoy at nagpahinga. Pumikit ako at maya-maya pa ay kusang tumulo ang aking luha. Inaamin ko namimiss ko siya. Nagpasya akong tumayo at maglibot na lamang. Nagpasalamat sa biyaya na mayroon ako. Umikot ako hanggang ako ay napagod at nagpasyang umuwi. Dumaan muna ako sa simbahan ng San Antonio para magpasalamat sailang taon na naging bahagi ng simbahan na iyon ang aming pagmamahalan. Isang buwan na rin ang nakakalipas nang makapunta kami doon. Tumatawa pa kami nun sapagkat ang cute ng bata sa harapan namin. Pagkatapos ng ilang araw di ko na ko na siya nasalayan. Nais ko sanag dumaan sa village nila spagkata malapit lamang, pinigilan ko ang aking sarili sapagkat ayoko namang isipin niya na stalker ako. Wala pang isang buwan ay pinakilala na niya ang lalaki sa kanyang magulang. Kahit na si Tita Jenny ay ok naman sana sa akin. (sabi niya) At nalaman ko rin na nakabisita na rin ang lalaki sa bahay nila. Seryoso na ata. Tatapusin ko ito sa pasasalamat sa isang kaibigan na nangbigay ng sulat. Matapos ang mahabang panahon ngayon lang muli ako napangiti ng isang tao dahil sa isang sulat. Salamat!