Pangkaraniwang araw, nakakabagot, walang espesyal. Boring. Ganito na lang palagi? Kakatapos ko lang basahin ang Ligo na U, Lapit na Me. Bitin. Mas inabangan ko ang kuwneto ni Jen at Intoy kesa sa pasakalyeng politikal at kung anu-ano pa. Pero sulit pa rin ang pagbili ko sa libro. Nagampanan pa rin ng manunulat ang nais niyang iparating. Kaso nga lang bitin. Actually yun nga yung nagbigay ng kulay, yung nabitin ka, kaya kung anu-ano ang tumatakbo sa isip ko, dudugtungan ko na lang tutal naman malayang iniwan ng manunulat na bitin ang dulo. Baka may sequel pa? Ewan ko.
Naglaro ako kanina. Nagpapawis. Ayos solve! Pwede na kasya naman di pagpawisan ang katawan ko. Nababagot ako sa ginagawa ko. Walang bago, gusto ko ng bago. Di rin ako ganun kasaya sa trabaho ko. Pumapasok lang ako para gampanan ang trabaho ko. Pero di ako excited. Ewan ko ba kung anong nangyayari sa buhay ko. Bwisit na pag-ibig yan. Sinusulit ko ang pagsusulat habang sariwa pa ang sugat. Habang may panahon pa ako. Baka bukas patay na ako. Kung di man mapublish tong ginagawa ko, okay lang. Sapat na rin ang mahigit isang libong views! Salamat! Kahit papaano may tumatangkilik sa ginagawa ko.
Natulog lang ako maghapon, sa gabi naggym ako, yun ang laro ko ngayon. Sa bawat pagpikit ko ng mata ko isa lang ang dalangin ko. Kahit sa panaginip makita kita masaya na ako. Nakita nga kita kagabi bangungot naman. Nakakabagot din ang FB ko, bukod sa mabagal ang net wala namang bago sa profile ko. Walang espesyal kaya tuloy di ko na alam kung san ako lulugar. Naliligaw ako at di ko alam ang daan pabalik. Shet kinakantahan na naman ako ng Up Dharma Down, sapul ako, tagos sa puso.
Ang laki ng problema ko, parang problema ni Intoy sa Ligo na U, Lapit na Me. Pero kung iisipin mas marami pang malalaking problema sa mundo na di ko nakikita at di ko pa nararanasan. Pero sa ngayon ito ang pinakamalaking problema na hinarap ko. Buong pagkatao ko apektado. Bakit ko ba nararamdaman to? Nung mga nakaraang buwan okay na ako ngunit may kung anong ewan na humihila sa akin pabalik sa matagal ko nang tinalikuran. Ang hirap, takteng yan para akong si superman na binigyan ng kyrponite! Di ko na talaga kaya, malapit na akong bumigay. Pati pagreresign o pagtungo sa Dubai papatusin ko na! Di ko makita ang halaga ko, ang purpos ko. Kung may mga taong nagmamahal pa ba talaga sa akin o nagtitiwala. Ewan ko, magulo. Down pa ang phone ko! Walang charger nakakainis. Di ko naman pwede isisi sa iba ito kasi katawan ko to, ako ang may control dito.
Sa kabilang dako, nagpapasalamat pa rin ako sa kanya sapagkat alam kong andyan lang Siya. Nakagabay at alam ko na matatapos din ang bagyo. Lord ah tama ang pagsubok. Surrender na ako! Ipaunawa ninyo ang nais ninyong gawin ko. Dalin nyo ako sa tama. Huwag nyo po akong hayaan na malunod sa kumunoy ng nakaraan. Tapos na ang lahat! Tyatyagain ko ang bawat araw na nasasaktan ako at nangungulila sa lahat, matapos lang to.
Sana dumating ka na. Sana. Iligtas mo ako.
Malapit na bertdey ko! Di ko pa rin natatapos ng blog ko na Ingles, namimiss ko na rin magsulat sa Ingles. Ang daming kong namimiss. Ang dami kong gusto. Takte. Sobrang dami, isa lang naman ang kailangan ko.
IKAW.
.jpg)
No comments:
Post a Comment